تاثیر آموزش مبتنی بر فراشناخت بر خلاقیت و پیشرفت تحصیلی درس ریاضی دانش‌آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهرستان گچساران

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر فراشناخت بر خلاقیت و پیشرفت تحصیلی در درس ریاضی دانش‌آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهر گچساران بود. به لحاظ ماهیت و اهداف، این پژوهش از نوع نیمه ‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش‌آموزان پسر پایه ششم ابتدایی شهر گچساران در سال تحصیلی 99-98 تشکیل می‌دادند که در زمان اجرای تحقیق، تعداد آنها در حدود 1960 نفر می‌شدند. تعداد افراد گروه نمونه شامل 15 دانش‌آموز پسر بودند که نمره خلاقیت و ریاضی آن ها پایین‌تر از بقیه بود به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه (15) نفری جایگزین شدند، این دانش آموزان به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برای گردآوری داده ها از پرسش‌نامه خلاقیت تورنس و آزمون استاندارد درس ریاضی استفاده شد. جهت تجزیه ‌و تحلیل داده‏ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد آموزش مبتنی بر فراشناخت بر خلاقیت و ابعاد آن (سیالی، بسط، ابتکار و انعطاف پذیری) تاثیر مثبتی داشته است. همچنین آموزش مبتنی بر فراشناخت بر پیشرفت تحصیلی درس ریاضی تاثیر مثبتی داشته است. به عبارتی، در گروه آزمایش یعنی گروهی که تحت آموزش فراشناخت قرار گرفته اند خلاقیت و ابعاد آن و پیشرفت تحصیلی درس ریاضی افزایش‌ یافته است.