نقش خودتنظیمی یادگیری در ارتقاء پیشرفت تحصیلی در درس ریاضی: مرور نظام‌مند نظریه‌ها و شواهد تجربی

پژوهش حاضر با هدف مرور و تحلیل نظام‌مند پژوهش‌های انجام‌شده درباره نقش خودتنظیمی یادگیری در ارتقای پیشرفت تحصیلی در درس ریاضی انجام شده است. خودتنظیمی یادگیری به‌عنوان مجموعه‌ای از فرایندهای شناختی، انگیزشی و فراشناختی تعریف می‌شود که به یادگیرندگان امکان می‌دهد فرایند یادگیری خود را به‌صورت فعال، هدفمند و خودهدایت‌شده مدیریت کنند. این مطالعه با بهره‌گیری از روش مرور نظام‌مند مبتنی بر دستورالعمل prisma، مقالات منتشرشده بین سال‌های 2015 تا 2025 در پایگاه‌های google scholar، sciencedirect، springer، sid و civilica را بررسی کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که راهبردهای خودتنظیمی، از جمله برنامه‌ریزی، نظارت بر پیشرفت، خودارزیابی و تنظیم انگیزه، نقش تعیین‌کننده‌ای در افزایش عملکرد تحصیلی در ریاضی دارند. همچنین، شواهد نشان می‌دهد که آموزش مهارت‌های خودتنظیمی می‌تواند تفاوت‌های فردی در پیشرفت ریاضی را کاهش داده و خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان را تقویت کند. بر اساس نتایج مرور، پیشنهاد می‌شود برنامه‌های درسی ریاضی با تاکید بر پرورش مهارت‌های خودتنظیمی طراحی شوند.