از نظریه تا عمل: آموزش ریاضی با بیان کاربردهای آن در علوم دندان‌پزشکی

ریاضیات به‌عنوان زبان مشترک علوم، نقشی اساسی در تحلیل و مدل‌سازی پدیده‌های دندان‌پزشکی ایفا می‌کند و در عین حال می‌تواند به‌عنوان ابزاری آموزشی برای افزایش انگیزه و درک مفاهیم انتزاعی در دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرد. این پژوهش با هدف بررسی کاربردهای ریاضی در زیبایی‌شناسی و عملکرد دندان‌ها و نشان دادن ظرفیت آن‌ها در آموزش ریاضی انجام شد. نسبت طلایی و سری فیبوناچی به‌عنوان شاخص‌های کلاسیک تناسبات دندانی معرفی و با مطالعات داخلی و خارجی مقایسه گردید. همچنین با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای پردازش تصویر، شعاع انحنا و زوایای پلن‌های سطح لبیال دندان سانترال فک بالا محاسبه و داده‌ها با آزمون‌های آماری تحلیل شد. علاوه بر این، نقش اشکال هندسی قوس‌های فکی در توزیع تنش اطراف ایمپلنت‌ها و مدل‌سازی پیشرفت پوسیدگی با معادلات واکنش–نفوذ بررسی گردید. یافته‌ها نشان دادند که این مثال‌ها نه‌تنها در زیبایی و عملکرد بالینی دندان‌پزشکی اهمیت دارند، بلکه می‌توانند به‌عنوان نمونه‌های آموزشی در کلاس‌های ریاضی برای تقویت یادگیری دانش‌آموزان به‌کار روند. نتیجه‌گیری کلی پژوهش آن است که ادغام آموزش ریاضی با مثال‌های کاربردی در علوم دندان‌پزشکی، مسیر تازه‌ای برای ارتقای کیفیت یادگیری و پیوند میان آموزش عمومی و نیازهای تخصصی جامعه فراهم می‌آورد.