سواد عددی و سواد داده: ضرورت تقویت مهارت تمایزگذاری و بازاندیشی با تاکید بر آموزش ریاضی در قرن بیست‌ویکم

نظام‌های آموزشی معاصر با دوگانگی اشکاری در مواجهه با سوادهای بنیادین به ویژه سواد داده و سواد عددی، روبه‌رو هستند. از یک‌سو، آزمون‌های باحساسیت بالا بر سنجش مهارت‌های عدد و داده تاکید دارند، و از سوی دیگر، همین مهارت‌ها در چارچوب‌های مهارت‌های قرن بیست‌ویکم کم‌رنگتر نشان داده شده اند. این وضعیت، توانایی یادگیرندگان در پردازش و تفسیر داده‌ها و یادگیری مادام‌العمر را محدود می‌کند. پژوهش حاضر به منظورواکاوی این دوگانگی، با بازاندیشی جایگاه سواد داده و سواد عددی در برنامه ها و سیاست گذاری های آموزشی، به بررسی اهمیت توسعه مهارت تمایزگذاری و بازاندیشی در نظام‌های آموزشی می‌پردازد و نقش آن‌ها را درشفاف سازی مرز بین سوادهای نوین قرن بیست‌ویکم به ویژه سواد داده و سواد عددی روشن می‌کند.این پژوهش به روش تحلیل و بررسی مفهومی و اسنادی سیاست‌ها و چارچوب‌های آموزشی، با تمرکز بر یافته های پژوهشگران پیرامون توانایی تمایزگذاری و باز اندیشی، سیاست های ارزیابی وآموزش برخی از مهارت‌ها و سوادهای بنیادین قرن بیست‌ویکم، انجام شده است.نتایج این پژوهش، یافته‌های اولیه‌ای از قبیل، هم‌راستایی بین بنیان‌های سواد و آزمون های ریاضی با مهارت‌ها و شایستگی‌های قرن بیست‌ویکم، و اهمیت ویژه به توانایی تمییز، به عنوانِ یک مفهوم قوی‌تر از یک 'ویژگی شخصیتی'، را به عنوان یک کارِ در حال انجام در نظام های آموزشیِ سر آمدِ دنیا، نشان می‌دهد.