تخصیص هوشمند معلمان ریاضی در دبیرستان‌های متوسطه دوم میانه با رویکرد تحلیل پوششی داده‌ها

بهینه‌سازی تخصیص منابع انسانی در نظام آموزشی، چالشی اساسی برای تحقق عدالت و ارتقای کیفیت یادگیری است؛ جایی که رویکردهای سنتی ناکارآمد بوده و تحلیل پوششی داده‌ها به عنوان ابزاری غیرپارامتریک و کارآمد، راهکاری عملی برای محاسبه کارایی و تخصیص هوشمند ارائه می‌دهد. این مطالعه با بهره‌گیری از مدل ccr، الگویی کاربردی برای تخصیص بهینه معلمان ریاضی در دبیرستان‌های متوسطه دوم شهر میانه پیشنهاد می‌کند. داده‌ها از 9 کلاس شامل سه کلاس پایه دهم، سه کلاس پایه یازدهم و سه کلاس پایه دوازدهم (رشته‌های ریاضی، تجربی و انسانی) با میانگین 30 دانش‌آموز و 6 دبیر ریاضی در نیمسال اول 1403-1404 گردآوری شده است. ورودی‌ها شامل سابقه تدریس، ساعات تدریس و مدرک تحصیلی و خروجی‌ها شامل میانگین نمره، نرخ پیشرفت و رضایت دانش‌آموزی هستند. نتایج اجرای مدل نشان می‌دهد که سه دبیر (50٪) کارا هستند و تخصیص پیشنهادی، انحراف معیار نمرات را 28٪ کاهش و میانگین عملکرد را 19٪ افزایش می‌دهد. این مدل، ابزاری کاربردی برای مدیریت هوشمند منابع انسانی آموزشی است.