تحلیلی بر کاربرد واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در درس علوم تجربی دوره ابتدایی

فرایند یاددهی یادگیری علوم‌تجربی، نقش اساسی در پرورش مهارت حل مسئله، خلاقیت و تفکر علمی دانش آموزان ابتدایی دارد، که نیازمند تجارب بصری و عملی آنها در فرایند یادگیری می باشد. این مهم با استفاده از «رسانه‌های یادگیری تعاملی» میسر می گردد. هدف این پژوهش تحلیل کاربرد فناوری های تعاملی واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در درس علوم تجربی دوره ابتدایی است که با روش مروری تحلیلی انجام شد. یافته ها بیانگر آن است که استفاده سیستماتیک از فناوری های تعاملی، مستلزم شناخت ماهیت، و شرایط کاربرد واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در درس علوم تجربی است. در نتیجه معلمان دوره ابتدایی باید با شناخت، دانش و مهارت کافی نسبت به این فناوری ها، آنها را مبتنی بر نیاز و موقعیت دانش آموزان کلاس، به صورت مجزا یا ترکیبی، در برنامه درسی تلفیق کنند، نه اینکه صرفا از این فناوری ها در آموزش علوم استفاده کنند. این پژوهش می تواند راهنمای معلمان دوره ابتدایی در انتخاب و کاربرد آگاهانه و استاندارد فناوری های تعاملی نظیر واقعیت افزوده و واقعیت مجازی در آموزش درس علوم تجربی باشد و آنها را در انتخاب بهترین فناوری تعاملی مبتنی بر شرایط دانش آموزان حمایت کند.