ادغام آموزش زیست‌محیطی پایدار در علوم تجربی متوسطه ایران از طریق پروژه‌های پژوهشی دانش‌آموزی

این پژوهش با هدف بررسی امکان‌پذیری ادغام آموزش زیست‌محیطی پایدار در برنامه درسی علوم تجربی دوره متوسطه ایران از طریق پروژه‌های پژوهشی دانش‌آموزی انجام گردید. مطالعه بر شناسایی چالش‌های موجود، فرصت‌های قابل بهره‌برداری و همچنین تجربیات موفق در این حوزه متمرکز است. روش پژوهش شامل تحلیل محتوای کتاب‌های درسی علوم تجربی پایه‌های هفتم، هشتم و نهم، بررسی دقیق اسناد برنامه درسی ملی و انجام مطالعه تطبیقی با برنامه‌های درسی کشورهای توسعه‌یافته منتخب (مانند فنلاند و کانادا) و کشورهای منطقه (مانند ترکیه) بوده است. یافته‌ها حاکی از آن است که چالش‌های اصلی عبارتند از: پوشش محدود فعالیت‌های عملی و پژوهشی، کمبود زمان اختصاصی برای اجرای پروژه‌ها و ضعف در برقراری پیوند میان محتوای نظری با مسائل واقعی زیست‌محیطی کشور. در مقابل، فرصت‌های مهمی مانند بهره‌گیری از مسائل محلی (آلودگی منابع آب، حفاظت از تنوع زیستی و مقابله با تغییرات اقلیمی) و اجرای پروژه‌های ساده و کم‌هزینه شناسایی گردید. تجربیات موفق بین‌المللی و نمونه‌های محدود داخلی نشان‌دهنده افزایش چشمگیر سواد زیست‌محیطی، انگیزش یادگیری و تقویت حس مسئولیت اجتماعی در دانش‌آموزان است. نتایج پژوهش پیشنهاد می‌کند که با بازنگری در برنامه درسی و الزامی کردن پروژه‌های پژوهشی دانش‌آموزی، کیفیت آموزش زیست‌محیطی در مدارس متوسطه ایران به‌طور قابل ملاحظه‌ای بهبود یابد.

integration of sustainable environmental education in iranian secondary experimental sciences through student research projects

this study aimed to investigate the feasibility of integrating sustainable environmental education in theiranian high school experimental sciences curriculum through student research projects. the study focuseson identifying existing challenges, exploitable opportunities, as well as successful experiences in this area.the research method included analyzing the content of the seventh, eighth and ninth grade experimentalsciences textbooks, carefully examining the national curriculum documents and conducting a comparativestudy with the curricula of selected developed countries (such as finland and canada) and countries in theregion (such as turkey). the findings indicate that the main challenges are: limited coverage of practicaland research activities, lack of time for the implementation of projects and weakness in establishing theconnection between theoretical content and real environmental issues of the country. in contrast, importantopportunities such as taking advantage of local issues (water resources pollution, conservation ofbiodiversity and dealing with climate change) and the implementation of simple and low-cost projects wereidentified. successful international experiences and limited domestic examples show a significant increasein environmental literacy, motivation to learn, and strengthen students’ sense of social responsibility. theresults suggest that by reviewing the curriculum and enforcing student research projects, the quality ofenvironmental education in iranian secondary schools be significantly improved.