شناسایی و مدیریت مواد شیمیایی بی‌نشان (بدون برچسب) توام با روش‌های کلاسیک و هوش مصنوعی

در این مطالعه، با هدف شناسایی علمی و ایمن یک مایع بی‌نشان خورنده فاقد برچسب، از یک پروتکل سیستماتیک چند مرحله‌ای استفاده شد. رویکرد اصلی این پژوهش، به‌کارگیری منطق استنتاجی و حذف تدریجی گزینه‌های محتمل بر اساس شواهد تجربی بود. روش کار مبتنی بر تلفیق سه دسته بررسی بود: اول، بررسی‌های مستنداتی شامل استخراج کدهای t540، 0280 و 6 از زیر برچسب و پیگیری آن از طریق شرکت سازنده bdh، به وسیله هوش مصنوعی؛ دوم، آزمایش‌های فیزیکی شامل سنجش چگالی (1.25 گرم بر میلی‌لیتر) و آزمون اشتعال‌پذیری؛ و سوم، آزمون‌های شیمیایی شامل تعیین ph (0-1)، مطالعه واکنش با فلزات آهن و مس، و آزمون تشکیل دود کلرید آمونیوم. این پژوهش با موفقیت کامل توانست هویت ماده ناشناس را با قطعیت شناسایی کند. بر اساس شواهد تجربی به دست آمده، از جمله تولید گاز هیدروژن در تماس با آهن، عدم واکنش با مس که وجود اسیدهای اکسیدکننده مانند نیتریک را رد می‌کند، و تشکیل دود سفید کلرید آمونیوم در تماس با بخار آمونیاک، نتایج نهایی دال بر وجود اسید کلریدریک (hcl) رقیق بود. مقایسه چگالی اندازه‌گیری شده با مقادیر استاندارد اسیدهای معدنی و همچنین شدت کمتر دود تولیدی در مقایسه با hcl غلیظ، فرضیه رقیق بودن نمونه را تایید نمود. این مطالعه نشان داد که با به‌ کارگیری منطق حذفی و استفاده از آزمایش‌های ساده، در دسترس و کم‌‌هزینه، می‌توان با دقت و اطمینان بالا به شناسایی مواد شیمیایی ناشناس در محیط‌های آزمایشگاهی با حداقل امکانات اقدام نمود.