تاثیر استفاده از شبیه سازی‌های تعاملی بر انگیزه یادگیری و درک مفهومی مفاهیم الکتریسیته و مغناطیس پایه هشتم

مفاهیم الکتریسیته و مغناطیس به‌دلیل ماهیت پیچیده‌شان، همواره از چالش‌برانگیزترین بخش‌های آموزش علوم تجربی در دوره متوسطه بوده‌اند. دشواری در تجسم پدیده‌های نامرئی، محدودیت‌های آزمایشگاهی، و تنوع سبک‌های یادگیری دانش‌آموزان موجب شده است که آموزش سنتی در انتقال موثر این مفاهیم با کاستی‌هایی همراه باشد. در سال‌های اخیر، شبیه‌سازی‌های تعاملی به‌عنوان ابزارهایی نوین در آموزش فیزیک مطرح شده‌اند که با فراهم‌کردن محیط‌های مجازی پویا و قابل تعامل، امکان تجربه‌پذیری، مشاهده و دستکاری پدیده‌های فیزیکی را بدون نیاز به تجهیزات پیچیده فراهم می‌کنند .هدف از این پژوهش تحلیل منابع علمی و بررسی تجربی ابزارهای شبیه‌سازی شده است، و از این طریق به ظرفیت‌های آموزشی این فناوری‌ها در تدریس مفاهیم الکتریسیته و مغناطیس در پایه هشتم پرداخته است. نتایج نشان می‌دهند شبیه‌سازی‌ها می‌توانند درک مفهومی دانش‌آموزان را ارتقاء دهند، خطاهای ذهنی رایج را آشکار و اصلاح کنند، و انگیزه و مشارکت یادگیرندگان را افزایش دهند. به‌ویژه زمانی که این ابزارها در چارچوب دانش تربیتی-محتوایی (pck) به‌کار گرفته شوند، امکان طراحی فعالیت‌های گروهی، تمرین‌های کاوش‌محور و ارزشیابی تکوینی فراهم می‌شود. با وجود این ظرفیت‌ها، بهره‌گیری موثر از شبیه‌سازی‌ها نیازمند توجه به محدودیت‌هایی چون کمبود زیرساخت‌های فناورانه، آموزش ناکافی معلمان، و نیاز به تطبیق محتوا با سبک‌های یادگیری متفاوت است. به طور کلی، شبیه‌سازی‌های تعاملی می‌توانند آموزش فیزیک را از حالت حافظه‌محور به تجربه‌محور ارتقاء دهند، مشروط بر آن‌که به‌صورت هدفمند و تربیتی طراحی و اجرا شوند. پیشنهاد می‌شود از رویکردهای پژوهش محور و تلفیق تجربیات عملی با مفاهیم نظری بهره گرفته شود تا یادگیری مفاهیم انتزاعی در قالب تجربه های ملموس تقویت گردد.