بررسی جایگاه علوم تجربی در درس تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی در دانشگاهها و نقش استاد تاریخ در تدریس این علوم

علوم تجربی که دربردارنده طیف وسیعی از رشته ها از پزشکی، دام پزشکی، گیاه شناسی تا زمین شناسی و شیمی و فیزیک و ... می باشد، به صورت عمده با جهان طبیعت و عالم ماده و آزمایش تجربی حسی مواد در ارتباط است. در گذشته از این علوم به عنوان «علوم طبیعی» یا «طبیعیات» هم یاد می شد. در مقاله حاضر که به شیوه- توصیفی- تحلیلی و بر اساس منابع سامان یافته است، ضمن توجه به اهمیت تاریخی علوم پایه، به نقش و جایگاه اساتید درس فرهنگ و تمدن اسلامی در ترغیب و القای نگرش تاریخی به دانشجو معلمان رشته علوم تجربی می پردازد. پژوهش ضمن نقادی این علوم در درس تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی در دانشگاهها، در صدد یافتن پاسخی برای این پرسش ها می باشد که مولفان کتب درسی فرهنگ و تمدن اسلامی با چه نگرشی به جایگاه علوم تجربی در این درس ارتباط برقرار نموده اند و ثانیا استاد درس فرهنگ و تمدن با چه رویکردی می تواند به تقویت نگرش تاریخی به عنوان یک نگرش مهم در عصر حاضر در القا و ترغیب دانشجو معلمان علوم پایه به رشته تاریخ و ارتباط آن با علوم تجربی(طبیعی) در دانشگاه فرهنگیان و دیگر دانشگاهها اقدام نماید؟ و سرانجام این نگرش تاریخی چگونه می تواند فتح باب مهمی در تاثیرپذیری آنان از دانشمندان مسلمان علوم تجربی در ابداعات و اکتشافات احتمالی آنان در این علوم باشد؟ یافته ها حکایت از آن دارد که مولفین کتب فرهنگ و تمدن در پاره ای موارد و بدون توجه به عمق مطالعات تاریخی، ضمن نادیده گرفتن برخی از اساتید حائز اهمیت در تاریخ علوم تجربی که خود از اساتید بزرگ دانشمندانی چون زکریای رازی و ... بوده اند و همچنین عدم بهره گیری از تصاویر و و دیگر موارد مهم در مورد ابداعات و اکتشافات دانشمندان در تاریخ تمدن اسلامی در القای نگرش تاریخی به دانشجویان علوم پایه و به ویژه عل وم تجربی چندان موفق نبوده اند. بنابراین می بایست در چرخشی مجدد در تالیف این کتب در شورای متون درسی دانشگاه ها این نقایص را مرتفع و کتاب را با ویرایشی جدید و متقن چاپ و منتشر نمود.