تحلیل محتوای برنامه درسی و روش های یاددهی معلمان در آموزش علوم تجربی پایه نهم از دیدگاه دانش آموزان متوسطه اول شهرستان لامرد

گذار از پارادایم «انتقال دانش» به «توسعه سواد علمی» نیازمند همسویی دقیق محتوا و روش تدریس است. پژوهش حاضر با هدف آسیب‌شناسی وضعیت موجود و سنجش میزان کفایت نظام آموزشی در دو مولفه حیاتی «محتوای برنامه درسی علوم نهم» و «راهبردهای یاددهی معلمان» انجام شد. روش‌شناسی: این مطالعه از نوع توصیفی-پیمایشی با رویکرد کاربردی است. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان متوسطه اول شهرستان لامرد بوده که از این میان 151 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه محقق‌ساخته با پایایی بسیار بالا( α=0/95 ) و روایی محتوایی تایید شده بود. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها با آزمون t تک‌نمونه‌ای نشان‌دهنده یک شکاف عملکردی عمیق است. میانگین کیفیت محتوا (1/95±0/62) و میانگین روش‌های یاددهی (2/03±072) به شکل معناداری پایین‌تر از سطح حداقل قابل قبول (نمره 3) قرار داردp<0/0001. نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از ناکامی سیستماتیک در تحقق اهداف سند تحول بنیادین در جامعه مورد مطالعه است. غلبه رویکردهای حافظه‌محور و عدم درگیری فعال دانش‌آموزان، بازنگری فوری در سیاست‌های اجرایی و توانمندسازی پداگوژیک معلمان را ضروری می‌سازد