بررسی اثربخشی طراحی واحدهای یادگیری تلفیقی (علم، فناوری و جامعه) در فیزیک بر افزایش مهارت‌های پژوهشی دانش‌آموزان: مطالعه موردی مبتنی بر روایت پژوهی معلمان دوره متوسطه

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی به‌کارگیری واحدهای یادگیری تلفیقی sts در درس فیزیک و تحلیل تجربه معلمان پژوهنده از اجرای این واحدهاست. این مطالعه با روش ترکیبی اکتشافی متوالی انجام شد. در بخش کمی، 42 دانش‌آموز پایه یازدهم در دو گروه آزمایش (21) و کنترل (21) مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار پژوهش «پرسشنامه استاندارد مهارت‌های پژوهشی بی‌اسچک (1996)» با 38 گویه و پایایی α=0.89 بود. داده‌ها با تحلیل کوواریانس بررسی شد. نتایج نشان داد آموزش تلفیقی موجب افزایش معنادار مهارت‌های پژوهشی دانش‌آموزان می‌شود (f=32.41, p<0.001, η²=0.47). در بخش کیفی، روایت‌های 5 معلم فیزیک با روش تحلیل مضمون براون و کلارک (2021) بررسی شد و 5 مضمون کلیدی شامل «فعال‌سازی کنجکاوی»، «تغییر نقش معلم»، «افزایش خودکارآمدی دانش‌آموز»، «پیوند یادگیری با مسائل واقعی» و «بهبود فضای مشارکتی کلاس» استخراج شد. هم‌پوشانی یافته‌های کمی و کیفی نشان می‌دهد که رویکرد تلفیقی، هم کیفیت یادگیری فیزیک و هم شایستگی پژوهشی معلمان را ارتقا می‌دهد.

examining the effectiveness of designing integrated (science, technology, and society) learning units in physics on enhancing students’ research skills: a case study based on secondary school teachers’ narratives

the present study investigates the effectiveness of implementing integrated sts-based learning units in high-school physics classes and explores the experiences of teacher-researchers who carried them out. a sequential exploratory mixed-methods design was employed. in the quantitative phase, 42 eleventh-grade students were assigned to experimental (n = 21) and control (n = 21) groups. research data were collected using the 38-item beschek (1996) standardized research skills questionnaire, which demonstrated a reliability coefficient of α = 0.89. the data were analyzed through ancova. the findings indicated that the integrated instruction approach significantly improved students’ research skills (f = 32.41, p < .001, η² = .47). in the qualitative phase, narrative accounts from five physics teachers were examined using braun and clarke’s (2021) thematic analysis. five central themes emerged: stimulating curiosity, shifting the teacher’s role, enhancing students’ self-efficacy, connecting learning to real-world issues, and fostering a more collaborative classroom climate. the convergence of the quantitative and qualitative strands suggests that the integrated approach strengthens both the quality of physics learning and teachers’ research competencies.