مدل ریاضی برای مساله بازیافت زباله خشک در شرایط عدم قطعیت

در دنیای امروز، افزایش تولید زباله های خشک به دلیل مصرف گسترده از مصنوعات مصرفی در صنایع مختلف مانند چاپ، بسته بندی و... به یکی از چالشهای مهم زیست محیطی تبدیل شده است. مدیریت ناکارآمد این نوع پسماندها باعث افزایش اتلاف منابع طبیعی، افزایش آلاینده های زیست محیطی و فشار بر زیرساخت های شهری و همچنین افزایش انتشار گازهای گلخانه ای ناشی از دفن این زباله ها میشود. طراحی یک مدل ریاضی کارآمد، نقش حیاتی در بهبود این فرآیند و کاهش اثرات منفی زیست محیطی داشته که علاوه بر مزایای زیست محیطی، فرصت های اقتصادی مهمی نیز ایجاد می کند. طراحی یک مدل ریاضی در شرایط عدم قطعیت ضرورتی انکارناپذیر است. در این راستا، پژوهش حاضر به ارائه یک مدل ریاضی برای طراحی و بهینه سازی سیستم بازیافت زباله خشک در شرایط عدم قطعیت می پردازد.