استفاده مدل سازی ریاضی رشد کشاورزی در استان مازندران: ادغام رگرسیون و انتخاب گام به گام برای بهینه سازی عملکرد محصول مبتنی بر رواناب

استان مازندران، با اقلیم مرطوب و منابع آب فراوان، به عنوان مرکز اصلی تولید برنج و مرکبات در ایران شناخته می شود. این پژوهش به بررسی مدل سازی ریاضی رشد کشاورزی از طریق ادغام رگرسیون خطی پیشرفته و انتخاب گام به گام برای بهینه سازی عملکرد محصول مبتنی بر رواناب در حوضه هراز می پردازد. داده های روزانه بارش، دما، رطوبت، تابش و رشیدی و رواناب ( )2016-1980از ایستگاه های سازمان هواشناسی ایران و آبسنجی هراز جمع آوری و پیش پردازش شده اند . ویژگی های تاخیری ( 7-1روزه) و تعاملی (مانند ضرب )tp×tساخته شده و مدل با معیارهای آکاایکه/بیک انتخاب گردید. اعتبارسنجی متقاطع -10تایی نشان داد ،r2>0.91ریشه میانگین مربعات خطا تقریباً 5.08تن در هکتار و میانگین خطای مطلق برابر 3.89 تن در هکتار است. رواناب به عنوان عامل غالب (بتا بزرگتر از )0.6 شناسایی شد و آبیاری بیش از حد منجر به کاهش عملکرد گردید. تنوع بخشی محصول به افزایش پایداری آب-عملکرد کمک می کند. این مدل ابزاری دقیق برای مدیریت آبیاری و برنامه ریزی کشاورزی پایدار در مازندران فراهم می آورد و از پیشبینی های خوشبینانه تحت تغییرات اقلیمی جلوگیری می کند.