آنالیز مدل های ریاضی پویایی تراکم جمعیتی در مباحث مربوط به برنامه ریزی شهری از گذشته تا به امروز

عدم ارتباط ملموس بین علوم ریاضیات و علوم مدیریت شهری، باعث ناکارآمدی برنامه ریزی های توسعه شهری و اتلاف هزینه، زمان و سرمایه های زیادی شده است. مدل های ریاضی در این زمینه، ابزارهایی حیاتی برای درک، تحلیل وپیش بینی مسائل مدیریت شهری هستند. این مدل ها به برنامه ریزان شهری اجازه می دهند تا به جای تصمیم گیریهای مقطعی، بر اساس کمیت های و مدل های ریاضی، سیاست های مناسبی را برای دستیابی به کیفیت زندگی شهری اتخاذ کنند. در این پژوهش، به بررسی اقسام مدل های ریاضی پویایی تراکم جمعیتی در مناطق شهری پرداخته می شود و کارایی هر کدام از این مدل ها، مزایا و معایب ، بررسی و اولویت بندی می شود. این تحقیق از لحاظ ماهیت و روش، توصیفی-تحلیلی با هدف کاربردی به روش کتابخانه ای و اسنادی است. از نتایج این پژوهش، استفاده موثر متخصصان حوزه شهری از مدل های ریاضی در تصمیم گیری مباحث برنامه ریزی شهری است تا کمترین نارسایی ها پیش آید که نتیجه آن مدیریت بهینه در سطح شهر و منطقه است و بازخورد آن ارتقای سیستم های شهری و رضایتمندی شهروندان خواهد بود