بررسی روابط بین فردی با مانایی و تنش های تحصیلی

در این مقاله، نقش روابط بین فردی دانش آموزان در مانایی تحصیلی آنان با توجه به نقش میانجی تنش تحصیلی مورد بررسی قرار می گیرد. دانش آموزان، سرمایه های فکری و انسانی جوامع اند و کیفیت زندگی تحصیلی آنها نقش مستقیمی در توسعه آینده هر کشور دارد. سیستم آموزشی در مسیر پرورش این سرمایه ها باید نه تنها بر رشد علمی، بلکه بر سلامت روانی و اجتماعی فراگیران تمرکز داشته باشد. یکی از دغدغه های بنیادین نظام آموزش، شناخت مولفه هایی است که بر پیشرفت تحصیلی تاثیرگذار هستند. از میان این مولفه ها، تاب آوری تحصیلی، به عنوان توانایی دانش آموز در مواجهه با چالش های آموزشی و بازگشت به عملکرد مطلوب پس از شکست مفهومی کلیدی است. این سازه با عواملی چون خودکارآمدی، احساس کنترل، انگیزش، و تعهد تحصیلی در ارتباط است و می تواند راهبردی برای جلوگیری از افت تحصیلی، بی انگیزگی، اضطراب و ترک تحصیل باشد. پژوهش ها نشان داده اند که کاهش تاب آوری تحصیلی می تواند با افت حضور در کلاس، کاهش مشارکت در تکالیف، و تضعیف اعتماد به نفس همراه باشد. یافته ها نشان دادند که روابط بین فردی با مانایی تحصیلی رابطه مستقیم و مثبت دارد، و با تنش تحصیلی رابطه ای منفی و معنادار دارد. همچنین، تنش تحصیلی نقش میانجی جزئی در رابطه بین روابط انسانی و مانایی ایفا می کند.