بررسی ارتباط حافظه دیداری، کاری و کلامی با پیشرفت ریاضی دانش آموزان ابتدایی شهرستان تنکابن

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش انواع حافظه در پیشرفت ریاضی دانش آموزان ابتدایی شهرستان تنکابن انجام شد. نمونه شامل 133دانش آموز 6تا 9ساله پایه های اول تا سوم ابتدایی بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از آزمون توانایی های ریاضی استاندارد، آزمون کورسی بلاک برای سنجش حافظه دیداری فضایی کوتاه مدت، نسخه معکوس همان آزمون برای حافظه کاری دیداری فضایی، و آزمون بازشناسی تصاویر و اشیا برای ارزیابی حافظه کلامی کوتاه مدت و بلندمدت استفاده شد. همچنین، جهت کنترل اثر هوش عمومی، دو خرده آزمون «ساخت الگو» و «تعریف واژه» اجرا گردید. داده ها با آزمون همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد در پایه اول، حافظه دیداری فضایی کوتاه مدت بیشترین نقش را در یادگیری ریاضیات غیررسمی دارد؛ در پایه دوم، حافظه کاری دیداری فضایی عامل کلیدی موفقیت در ریاضیات رسمی و غیررسمی است؛ و در پایه سوم، حافظه کوتاه مدت کلامی بیشترین تاثیر را در ریاضیات رسمی دارد. یافته ها بیانگر تغییر تدریجی نقش انواع حافظه در رشد ریاضی کودکان است و لزوم طراحی مداخلات آموزشی متناسب با نوع حافظه غالب در هر مقطع تحصیلی را نشان می دهد.