تاثیر استفاده همزمان دست ورزی و هندسه پویا بر سطوح تفکر هندسی؛ مطالعه ای نیمه آزمایشی روی دانش آموزان پایه هشتم شهرستان پاکدشت

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تدریس همزمانِ «دست ورزی» و «هندسه پویا» مبتی بر سطوح تفکر هندسی بر مبنای مدل ون هیلی در دانش آموزان پایه هشتم انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی پیش آزمون / پس آزمون با گروه کنترل و سه کلاس به عنوان نمونه در دسترس اجرا گردید. جامعه اولیه شامل تمامی دانش آموزان پایه هشتم شهرستان پاکدشت در سال تحصیلی 1403–1404بوده که در مرحله نمونه گیری در دسترس 94نفر تعیین شد؛ پس از رفع موارد حذف شده، تحلیل های آماری روی 92نفر در سه گروه انجام شد (دو گروه کنترل و یک گروه آزمایش). مداخله آموزشی در قالب 4جلسه آموزش (60دقیقه ای) طراحی و با بهره گیری از ابزارهایی مانند جئوجبرا1و فعالیتهای تاکتیکی (مانند تانگرام و قطعات هندسی) و چارچوب تدریسی مبتنی بر مراحل ون هیلی اجرا شد. ابزار گردآوری داده ها آزمونی محقق ساخته برای سنجش سطوح تفکر هندسی (پیش آزمون و پس آزمون؛ روایی با cvr و نظرات خبرگان، پایایی با آلفای کرونباخ) بود. داده ها با نرم افزار spssپردازش شد؛ آزمون های نرمالیته کولموگروف- اسمیرنوف، آزمون همگنی واریانس (لوین،) تحلیل واریانس برای پیش آزمون و سپس تحلیل کوواریانس 2برای مقایسه میانگین پس آزمون با کنترل اثر پیش آزمون و آزمونهای وابسته ( )tبه کار گرفته شدند. نتایج نشان داد پس از کنترل نمرات پیش آزمون، گروه آزمایش نسبت به گروه های کنترل افزایش معنادار در سطوح تفکر هندسی داشت؛ همچنین آزمون های درون گروهی بیانگر افزایش معنادار نمرات در گروه آزمایش بود، در حالی که گروه های کنترل تغییر معناداری نشان ندادند. یافته ها نشان می دهد ادغام دست ورزی با هندسه پویا می تواند به طور معناداری در تقویت درک و سطوح بالاتر تفکر هندسی دانش آموزان موثر باشد.