از togaf تا:acea تحول به سوی معماری سازمانی خودران مبتنی بر هوش مصنوعی

در محیط‌های دیجیتال پویا، چارچوب‌های کلاسیک معماری سازمانی ممکن است در تامین نیازهای نوظهور به چابکی و خودگردانی محدودیت داشته باشند. این پژوهش چارچوبacea را مبتنی بر هوش مصنوعی عامل‌محور و نظریه سیستم‌های پیچیده انطباقی که در سه لایه طراحی شده است، معرفی می‌کند. ابتدا لایه اهداف راهبردی برای تبدیل اهداف کلان سازمان به قواعد اجرایی، لایه حاکمیت با یک فراعامل جهت نظارت، حل تعارض و به‌روزرسانی سیاست‌ها و لایه زیست‌بوم عامل‌ها شامل عامل‌های حوزه‌ای پیرو چرخه mape-k برای رصد، تحلیل، برنامه‌ریزی و اجرا، ساختاربندی شده است. این ترکیب امکان هماهنگی توزیع‌شده و پیش‌بینی زودهنگام را فراهم می‌کند تا سازگاری بلادرنگ با اختلالات عملیاتی تسهیل شود. ارزیابی acea در یک مطالعه موردی مدیریت زنجیره تامین و مقایسه ساختاری و عملکردی با togaf نشان داد که این مدل می‌تواند زمان واکنش سازمان به ناپایداری‌ها را کاهش داده و تاب‌آوری را افزایش دهد. بهینه‌سازی معماری اشاره شده، استانداردسازی پروتکل‌های ارتباطی میان عامل‌ها و تضمین امنیت و اعتبار فرایندهای خودگردان به‌عنوان زمینه‌های اولویت‌دار پژوهش‌های آتی شناخته شده‌اند.