ارائه چارچوبی برای آموزش هوش مصنوعی در درس تربیت بدنی با تبیین فرصت‌ها و چالش‌ها

در سال‌های اخیر، هوش مصنوعی به‌عنوان یکی از فناوری‌های تحول‌آفرین، عرصه‌های مختلف آموزشی را تحت تاثیر قرار داده است. با این حال، درس تربیت بدنی به دلیل ماهیت کالبدی، تعاملی و نیاز به بازخورد بلادرنگ، کمتر از سایر دروس از این ظرفیت بهره‌مند شده است. پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوبی بومی و نظام‌مند برای ادغام هوش مصنوعی در آموزش تربیت بدنی در ایران انجام شد. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل مضمون بود و داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با متخصصان حوزه تربیت بدنی و فناوری آموزشی و همچنین تحلیل اسناد گردآوری گردید. یافته‌ها نشان داد که هوش مصنوعی فرصت‌های متعددی از جمله شخصی‌سازی آموزش، ارزیابی عینی و مستمر، بازخورد فوری، بهینه‌سازی مدیریت کلاس، پیشگیری از آسیب‌ها و تولید داده‌های پژوهشی ارزشمند را فراهم می‌کند. در مقابل، چالش‌هایی همچون کمبود زیرساخت‌های فنی، مقاومت فرهنگی و انسانی، مسائل اخلاقی و حریم خصوصی و محدودیت‌های مالی شناسایی شد. چارچوب پیشنهادی تحقیق شامل مولفه‌های دانشی، مهارتی، نگرشی-فرهنگی، زیرساختی و راهبردی است که در سه سطح کلان، میانی و خرد قابل اجراست. نتایج نشان می‌دهد ادغام هوش مصنوعی در تربیت بدنی می‌تواند کیفیت و عدالت آموزشی را ارتقا داده و به تحقق اهداف کلان نظام آموزشی کشور کمک کند