بررسی مدل‌های بلوغ مدیریت پروژه با تمرکز بر قابلیت کاربرد مدل پرادو در سبد پروژه‌های عمرانی

عمدۀ فعالیت‌های صنعت ساخت به شکل پروژه‌ای انجام می‌شود و از این روی، ارزیابی مستمر توانمندی‌های سازمان‌های عمرانی از بعد مدیریت پروژه، برای تضمین بقا و کیفیت خدمات آن‌ها حیاتی است. به همین جهت، مدل‌های مختلفی با عنوان مدل‌های بلوغ مدیریت پروژه معرفی شده‌اند که برخی از آن‌ها به عنوان جزئی از ساختارهای رسمی و معتبر و برخی دیگر به عنوان ابزارهای سنجش درون سازمانی قابل کاربرد هستند. مدل‌های سنتی‌تر و رسمی‌تر بخاطر نگاه کلّی نگر، عمومی و غیرتخصصی نمی‌توانند پاسخگوی برخی نیازهای ویژه و راهگشای سازمان در مواجهه با چالش‌های امروزی باشند. در این مقاله، پیشروترین مدل‌های بلوغ مدیریت پروژه از جمله مدل بلوغ مدیریت پروژه سازمانی (opm3)، مدل بلوغ کرزنر (kpmmm)، مدل یکپارچه بلوغ قابلیت‌ها (cmmi)، مدل p3m3، مدل بلوغ مدیریت پروژه شرکت (pm solutions) و مدل بلوغ مدیریت پروژه پرادو (prado-pmmm یا mmgp-prado) بررسی می‌شوند. در این میان، مدل‌های opm3 و prado-pmmm که به‌خاطر جامعیت و نتایج رضایت‌بخش تجربی، کاربرد بیشتری در صنعت ساخت دارند، در کانون توجه قرار دارند، لکن مطابق یافته‌های این پژوهش، مدل prado-pmmm به‌دلیل سادگی، سازگاری با الزامات مرسوم در شرکت‌های پروژه‌محور ساختمانی، ارائۀ سطوح ارزیابی مشهود و قابلیت مقایسه با شرکت‌های دیگر، در وضعیت کنونی شرکت‌های فعال در عرصۀ ساخت کشور مناسب‌تر شناخته می‌شود.