مدل هوشمند بازآفرینی شهری؛ چارچوب تصمیم‌گیری داده‌محور برای بازسازی پایدار بافت‌های فرسوده

بازآفرینی پایدار مناطق تاریخی شهری نیازمند رویکردی جامع است که به‌طور همزمان میراث فرهنگی را حفظ کرده و اهداف پایداری معاصر را محقق سازد. سامانه‌های ارزیابی موجود در شناسایی ابعاد اجتماعی-فرهنگی و ویژگی‌های زمینه‌ای بازآفرینی حساس به میراث تاریخی ناکام مانده‌اند. این پژوهش، چارچوب نوینی برای پشتیبانی تصمیم‌گیری در بازآفرینی پایدار بافت‌های تاریخی شهری ارائه می‌دهد که مبتنی بر هوش مصنوعی بوده و شاخص‌های زیست‌محیطی، اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی و حمل‌ونقل را با راه‌حل‌های عملی و زمینه‌محور تلفیق می‌کند. از رویکردی ترکیبی بهره گرفته شد که شامل مشاوره با خبرگان، اولویت‌بندی، و طبقه‌بندی راه‌حل‌ها است. سپس، بهترین راه‌حل‌ها از طریق نرم‌افزاری برپایه پایتون پیشنهاد می‌گردند که براساس امتیازهای شاخص‌های تعیین‌شده توسط کاربران طراحی شده است. در ادامه، اعتبارسنجی نرم افزار با استفاده از استفاده ذی نفعان انجام شد که نشان‌دهنده تضاد در اولویت‌ها بود؛ مدیران شهری بر اصالت اجتماعی-فرهنگی و قابلیت اقتصادی تاکید داشتند و معتقد بودند نرم افزار باید به این نیازها توجه بیشتری داشته باشد (امتیاز 16 از 20)، در حالی که پیمانکاران، قابلیت فنی را در نظر داشته و نرم افزار را با بالاترین امتیاز ارزیابی کردند (19 از 20). تخصیص پویای راه‌حل‌ها در شش بازه امتیازی برای هر شاخص، ظرفیت تطبیقی چارچوب را نشان می دهد؛ طوریکه حوزه اجتماعی-فرهنگی بعنوان مهم‌ترین عامل ظاهر شده و پس از آن عوامل اقتصادی قرار گرفته‌اند. این چارچوب و نرم‌افزار همراه آن، برنامه‌ریزی مبتنی بر شواهد و پاسخ‌گو به ذی‌نفعان را ارتقا می‌دهند و شکاف مهمی را در فرآیند عملی بازآفرینی پایدار شهری با پیونددادن شاخص‌های تئوری به راهبردهای عملی پر می‌کنند.