بررسی تاثیر چیدمان برشگیرهای ناودانی در تیرهای مختلط به روش تجربی

این مقاله به بررسی تاثیر چیدمان برشگیرهای ناودانی بر رفتار و ظرفیت برشی آنها در تیرهای مختلط با مقطع فولادی و دال بتنی متکی بر آنها به روش تجربی می‌پردازد. فراگیری استفاده از برشگیرهای ناودانی در صنعت ساختمان وپل سازی در این نوع از مقاطع و نیز عدم شفافیت در استاندارهای طراحی مبحث 10 مقررات ملی ساختمان ایران و همچنین aisc پیرامون جهت نصب برشگیر مزبور دستمایه اصلی تحقیق را تشکیل میدهد. مطالعه تحلیلی هیچگاه نمیتواند کلیه عوامل دخیل در یک پدیده را بدرستی دربر بگیرد. از اینرو لازم است تا یک مطالعه تجربی عاری از نواقص مطالعات قبلی به مرحله اجرا درآید و از آن برای کالیبراسیون مطالعات تحلیلی استفاده شود. محققین حاضر با بررسی نتایج کار پیشینیان، به این نتیجه رسیدند که برون رانی یک روش آزمایش مناسب است ولیکن خود نمونه بکار رفته در مطالعات پیشین دارای نقص میباشد. نمونه پیشنهادی حاضر نشان می‌دهد که استفاده از چیدمان رو به رو در برشگیرهای ناودانی باعث بهبود قابل ملاحظه‌ای درعملکرد مقطع مختلط میگردد. نتیجه‌ این تحقیق نشان میدهد که چیدمان برشگیرها مطابق این الگو ، مقاومت برشی بیشتری در حدود 33 درصد نسبت به الگوی پشت به پشت دارد و این به معنی مداخله بهتر بتن در عملکرد تیر مختلط است. علاوه بر آن سازه هایی که به این روش اجرا میشوند اقتصادی نیز خواند بود.