بررسی تئوریک فرصت ها و تهدید های پیش روی توسعه راه ابریشم دریایی قرن 21 چین برای ایران

راه ابریشم دریایی قرن 21 چین، به عنوان خوشه دریایی ابتکار کمربند و جاده چین، ابتکاری کلان در حوزه زیر ساخت ها و اتصالات بین‌المللی است، که با هدف ایجاد کریدور های تجاری و لجستیکی بین چین و اروپا از طریق آسیای مرکزی و غربی تعریف می‌شود.موقعیت ژئوپلیتیک و ژئواکونومیک ایران به عنوان پل ارتباطی شرق و غرب، موجب شده تا این ابتکار برای کشور، در بر دارنده فرصت ها و تهدید های قابل تاملی باشد. هدف این مقاله، بررسی تئوریک این فرصت ها و تهدید ها با مرور ادبیات پژوهشی موجود در این حوزه است. روش تحیق به کار گرفته شده، روش کتابخانه ای با استفاده از منابع کاغذی و الکترونیکی می‌باشد. افزایش تجارت بین‌المللی، و در نتیجه آن توسعه زیرساخت‌ها، جذب سرمایه‌گذاری خارجی، رونق بنادر، گسترش کریدورهای لجستیکی، و اشتغال‌زایی از فرصت های پیش روی این طرح برای کشور های در مسیر است. از سوی مقابل تهدید هایی نظیر افتادن در تله وام و بدی چین، مشکلات زیست محیطی، نابرابری های اقتصادی از جمله تهدید های این طرح برای کشور های در مسیر بوده، و تهدید هایی نظیر وجود کریدور های جایگزین مانند کریدور میانی ترکیه و کردور اقتصادی چین-پاکستان، برای ایران قابل تامل است.

theorical examination of the opportunities and threats posed by the development of china’s 21st century maritime silk road for iran

the 21st century maritime silk road, as the maritime component of china’s belt and road initiative (bri), represents a mega-project in the realm of international infrastructure and connectivity. designed to establish trade and logistics corridors between china and europe via central and western asia, it represents a complex landscape of opportunities and challenges for iran, given its strategic geopolitical and geo-economic position as a bridge between est and west. this article aims to conduct a theorical examination of these opportunities and threats through a systematic review of the existing scholarly literature in the field. the research methodology adopted is a library-based approach, utilizing both printed and electronic sources. for nations along the route, including iran, the initiative promises significant opportunities such as increased international trade, consequent infrastructure development, attraction of foreign direct investment, the revitalization of port facilities, expansion of logistical corridors, and job creation. however, these potential benefits are accompanied by considerable threats. these include the risk of falling into a chinese “debt trap”, environmental degradation, and the exacerbation of economic inequalities. furthermore, from iran’s specific strategic perspective, the development of alternative corridors such as the turkey-led middle corridor, and the china-pakistan economic corridor (cpec) directly challenge iran’s centrality in trans-regional connectivity networks.