حکمرانی زیست محیطی در مدیریت شهری با تاکید بر تجربه تبریز پایتخت محیط زیست شهرهای آسیایی 2025

در دهه های اخیر، افزایش چالش های محیط زیستی همچون تغییرات اقلیمی، آلودگی هوا و ناپایداری منابع طبیعی، اهمیت اتخاذ الگوهای نوین حکمرانی شهری را دوچندان کرده است. حکمرانی زیست محیطی به عنوان چارچوبی فراگیر برای مدیریت پایدار منابع، بر مشارکت دولت ها، شهروندان و بخش خصوصی در فرآیند تصمیم گیری تاکید دارد. این مقاله با تمرکز بر تجربه تبریز به عنوان پایتخت محیط زیست شهرهای آسیایی 2025، به تحلیل مبانی نظری، ساختار نهادی، و راهبردهای اجرایی حکمرانی زیست محیطی در مدیریت شهری میپردازد. روش تحقیق کیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از اسناد رسمی، گزارش های سازمان های بین المللی و مطالعات بومی، راهکارهای بهبود حکمرانی شهری در تبریز ارائه میشود. یافته ها نشان میدهد که تحقق حکمرانی زیست محیطی مستلزم تلفیق سیاستگذاری دادهمحور، شفافیت نهادی، و مشارکت عمومی است.