مدیریت هوشمند حمل و نقل گردشگری: مروری بر مدل‌های یکپارچه در راستای پایداری شهری

مدیریت حمل‌ونقل گردشگری در محیط‌های شهری، با چالشی دوگانه روبروست: لزوم ارتقاء رقابت‌پذیری مقاصد از طریق بهبود زیرساخت‌ها در مقابل ضرورت کاهش پیامدهای منفی مانند فشارهای لجستیکی شهری و انتشار گازهای گلخانه‌ای. این پژوهش با هدف مرور تحلیلی مدل‌های یکپارچه و هوشمند در این حوزه، نشان می‌دهد که صرفاً هوشمندسازی فناوری‌محور کافی نیست. مدل‌های موفق مدیریت هوشمند حمل‌ونقل گردشگری باید از سه بُعد کلیدی برخوردار باشند: 1. یکپارچگی فنی و داده‌ای (استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای مدیریت تقاضا و اطلاعات سفر گردشگران)، 2. یکپارچگی نهادی و حاکمیتی (هماهنگی بین ذینفعان و رهبری سیاسی برای سرمایه‌گذاری در حمل‌ونقل پایدار) و 3. یکپارچگی ابعاد پایداری (توازن هم‌زمان میان منافع اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی). نتیجه‌گیری می‌شود که آینده این حوزه در گرو توسعه فریم‌ورک‌های کل‌نگر است که بتوانند اثرات سرریز فضایی حمل‌ونقل بر شاخص‌های چندگانه پایداری را مدل‌سازی کرده و در نهایت، به حفظ اصالت و غنای فرهنگی شهرها و پایداری بلندمدت آن‌ها کمک کنند.

smart tourism transportation management: a review of integrated models towards urban sustainability

the management of tourism transportation in urban environments is confronted with a dual challenge: the necessity of enhancing destination competitiveness through infrastructure improvement versus the imperative of mitigating negative externalities such as urban logistical pressures and greenhouse gas emissions. this research, aiming to provide an analytical review of integrated and intelligent models in this domain, demonstrates that purely technology-driven smartification is insufficient. successful models for intelligent tourism transportation management must encompass three key dimensions: 1.technical and data integration: utilizing information and communication technology (ict) to manage tourist demand and travel information. 2.institutional and governance integration: ensuring coordination among stakeholders and possessing political leadership to invest in sustainable transport. 3.integration of sustainability dimensions: simultaneously balancing economic, social, and environmental benefits. it is concluded that the future of this field depends on the development of holistic frameworks that can model the spatial spillover effects of transportation on multiple sustainability indicators, ultimately contributing to the preservation of cities’ authenticity and cultural richness and their long-term resilience.