بررسی و تلفیق روش‌های تهویه طبیعی در معماری سنتی و معاصر ایران

معماری سنتی ایران با استفاده از مجموعه ای از راهکارهای تهویه طبیعی همچون بادگیرها، حیاطهای مرکزی،آب انبارها، شوادان ها، بازشوهای مدور و بهره گیری از مصالح با جرم حرارتی بالا توانسته است آسایش حرارتی را با حداقلمصرف انرژی فراهم کند. این مقاله با مرور نظام مند ادبیات داخلی و بین المللی و تحلیل تطبیقی مطالعات، عملکرد این عناصرسنتی را تشریح کرده و همچنین شیوه های معاصر تهویه طبیعی و تهویه ترکیبی را بررسی میکند. هدف این تحقیق ارائهچارچوبی تلفیقی است که ضمن حفظ ارزش های بومی معماری، با به کارگیری فناوری های نوین، از جمله نماهای فعال وسیستم های کنترلی حسگری، بتواند آسایش حرارتی را در ساختمان های معاصر ایران افزایش داده و مصرف انرژی را کاهشدهد. نتایج نشان میدهد که ادغام هدفمند عناصر بومی با سیستم های کنترلی هوشمند و بهینه سازی هندسه و بازشوهامیتواند در اقلیم های مختلف ایران منافع عملی و قابل سنجشی به همراه داشته باشد.

study and integration of natural ventilation methods in traditional and contemporary iranian architecture

traditional iranian architecture, through a set of natural ventilation strategies, includingwind catchers, central courtyards, cisterns, cellars, circular openings, and the use of materialswith high thermal mass, has been able to provide thermal comfort with minimal energyconsumption. this article systematically reviews domestic and international literature andconducts a comparative analysis of studies, describing the performance of traditionalelements and examining contemporary natural and hybrid ventilation methods. the aim isto provide an integrated framework that, while preserving indigenous values and employingmodern technologies, such as active facades and sensor controls, can enhance thermalcomfort in contemporary iranian buildings and reduce energy consumption. the resultsshow that the purposeful integration of traditional elements with control systems and theoptimization of geometry and openings can provide practical and measurable benefits indifferent climates of iran.