فرآیند جوشکاری آلیاژ پایه تیتانیوم ti-6al-4vبه روش تیگ پالسی و بررسی ریزساختار و پارامترهای بهینه فرآیند جوش

در این پژوهش، ورق‌های آلیاژی پایه تیتانیوم با استفاده از فرآیند جوشکاری قوسی تنگستن گازی (gtaw) و با قطبیت منفی الکترود به یکدیگر متصل شدند. همچنین اثر فرکانس بر خواص نهایی اتصال مورد بررسی قرار گرفت. به منظور مطالعه ریزساختار منطقه ی جوش، منطقه ی متاثر از حرارت(haz) و فلز پایه از میکروسکوپ الکترونی روبشی و جهت اندازه گیری و بررسی سختی نمونه ها از روش ویکرز استفاده شد. اندازه‌گیری‌های انجام‌شده در شرایط مختلف نشان داد که به‌کارگیری جریان‌های پالسی تاثیر قابل‌توجهی بر کاهش عرض جوش دارد. نتایج این تحقیق موید این واقعیت بود که بکارگیری جریان پالسی و همچنین افزایش فرکانس باعث افزایش سرعت سرد شدن حوضچه مذاب و به دنبال آن افزایش فاز مارتنزیتی آلفاپرایم به صورت سبدی در منطقه فلزجوش و در نهایت افزایش ریزسختی می گردد. در مقابل در نواحی جوش و متاثر از جوش دندریت های بسیار زیادی در واحد سطح شکل گرفته اند. این دندریت ها دارای جهت گیری های متفاوت و البته ابعاد بسیار متفاوتی هستند. در ناحیه جوشکاری شده ابعاد دندریت ها بسیار قابل توجه هستند و این مطلب به این دلیل است که با حرارت ورودی بهینه ای که وجود داشته، نرخ سرد شدن در حد بسیار مناسبی بوده است. نتایج حاصل از آزمون سختی‌سنجی نیز بیانگر آن است که با استفاده از جریان یکنواخت، مقدار سختی حداکثر تا 366 ویکرز است در حالی‌ که با به‌کارگیری جریان پالسی با فرکانس 250 هرتز، مقادیر سختی تا 370 ویکرز تغییر یافته است.