بررسی ریز ساختاری و ارزیابی خواص سطحی و سختی در قطعات اینکونل 718 ساخته شده به روش ذوب انتخابی لیزر slm با اعمال عملیات حرارتی

ساخت افزایشی فلزی، به‌ویژه روش ذوب انتخابی لیزری ، امکان تولید قطعات پیچیده با ریزساختار کنترل‌شده را فراهم می‌کند. سوپرآلیاژ پایه نیکل اینکونل718 به‌عنوان یکی از پرکاربردترین مواد در کاربردهای دمای بالا، به دلیل ترکیب بهینه از استحکام، مقاومت به خوردگی و پایداری حرارتی در صنایع هوافضا و انرژی مورد استفاده قرار می‌گیرد با این حال، چرخه‌های حرارتی سریع و گرادیان دمایی بالا در فرآیند ذوب انتخابی لیزر می‌تواند منجر به تشکیل ریزساختارهای ناهمگن، زبری سطح قابل‌توجه و تغییرات موضعی در خواص مکانیکی شود. در این پژوهش به بررسی اثر عملیات حرارتی انحلال و پیرسازی مطابق استاندارد ams 5662/5663 پس از ساخت بر ریزساختار و بررسی زبری سطح و سختی قطعات in718 تولیدشده با روش ذوب انتخابی لیزر می‌پردازد. نمونه‌ها در حالت خام و عملیات حرارتی تهیه و با استفاده از میکروسکوپ‌های نوری و الکترونی روبشی، آزمون زبری‌سنجی و سختی‌سنجی میکروویکرز مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج بررسی اثر عملیات حرارتی انحلال و پیرسازی بر ریزساختار قطعات نشان داد که این عملیات موجب همگن‌تر شدن ریزساختار، رفع ناهمگنی‌های اولیه و بهبود یکنواختی توزیع فازها می‌شود. در کنار این تغییرات ساختاری، ارزیابی زبری سطح و سختی در حالت خام نیز انجام شد. مقایسه این ویژگی‌ها در نمونه خام نشان‌دهنده سطحی با زبری نسبی و سختی اولیه متناسب با شرایط ساخت بود. مطالعه حاضر، نقش موثر عملیات حرارتی را در بهینه‌سازی ویژگی‌های ریزساختاری قطعات in718 تولیدشده با روش slm مورد تاکید قرار می‌دهد و مبنای برای بررسی‌های تلفیقی آتی فراهم می‌کند.