تحلیل اثر به‌کارگیری مدیریت دانش بر مدیریت ریسک کیفیت جوش و ارتقای اثربخشی بازرسی جوش در پروژه‌های نفت، گاز و پتروشیمی

پژوهش حاضر به بررسی اثر استقرار مدیریت دانش بر کاهش ریسک کیفیت جوش و ارتقای اثربخشی بازرسی‌ها در پروژه‌های epc صنعت نفت و گاز پرداخته است. این مطالعه به‌صورت موردی و با رویکرد کیفی-کمی بر روی یک پروژه واقعی اجرا شد و با استفاده از داده‌های بازرسی غیرمخرب (ndt)، گزارش‌های joint history، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و پرسشنامه‌ها، اثرات مدیریت دانش بر فرآیند جوشکاری تحلیل گردید.نتایج نشان می‌دهد که پیاده‌سازی گام‌های مدیریت دانش شامل شناسایی، مستندسازی، تحلیل، اشتراک‌گذاری و به‌کارگیری دانش سازمانی، باعث کاهش تدریجی عیوب جوش، تمرکز اقدامات اصلاحی بر عیوب بحرانی و کاهش زمان و هزینه تعمیرات شده است. تحلیل پارتو نشان داد که حدود 80 درصد زمان و هزینه تعمیرات مربوط به تعداد محدودی از عیوب کلیدی است، که با تمرکز بر آن‌ها می‌توان به بهبود پایدار کیفیت و بهره‌وری دست یافت.این مطالعه تاکید می‌کند که مدیریت دانش، با تبدیل تجربیات عملی به ابزارهای کاربردی مانند چک‌لیست‌ها و دستورالعمل‌ها، می‌تواند به‌طور موثر ریسک کیفیت جوش را کاهش دهد و یک چارچوب کاربردی برای بهبود فرآیندهای بازرسی و جوشکاری در پروژه‌های صنعتی فراهم کند.