مروری بر آخرین پیشرفت‌ها در ساخت افزایشی کامپوزیت‌های زمینه آلومینیومی: مواد، روش‌ها، ریزساختار و چشم‌انداز آینده

کامپوزیت‌های زمینه‌آلومینیومی به‌لطف تلفیق خواص مکانیکی مطلوب و چگالی پایین، کاربردهای گسترده‌ای در صنایع پیشرفته‌ای چون هوافضا، خودروسازی و الکترونیک یافته‌اند. فناوری ساخت افزایشی به‌عنوان راهکاری نوین، بر بسیاری از چالش‌های روش‌های تولید سنتی این مواد غلبه کرده و امکان ساخت قطعات با هندسه‌های پیچیده و دقت ابعادی بالا را فراهم می‌آورد. این مقاله، مروری بر آخرین پیشرفت‌ها در زمینه ساخت افزایشی کامپوزیت‌های زمینه‌آلومینیومی ارائه می‌دهد. در آغاز، روش‌های اصلی ساخت افزایشی شامل ذوب بستر پودری توسط لیزر(lpbf) مورد بررسی قرار می‌گیرند. سپس، مواد زمینه و تقویت‌کننده (مانند نانوذرات tic، tib2، lab6 و cab6) و تاثیر آن‌ها بر ریزساختار و خواص مکانیکی تحلیل می‌شود. در ادامه، ریزساختارهای دو فازی و مکانیزم‌های استحکام‌بخشی مانند مکانیزم اوروان مورد بحث قرار می‌گیرند. در بخش پیشرفت‌های اخیر، تاکید بر کاربرد یادگیری ماشین برای بهینه‌سازی پارامترهای فرآیند و همچنین توسعه کامپوزیت‌های هوشمند است. از جمله چالش‌های کلیدی مطرح‌شده می‌توان به تجمع نانوذرات تقویت‌کننده، تنش‌های باقیمانده و هزینه نسبتاً بالای این فناوری اشاره کرد. در نهایت، چارچوبی مفهومی برای انتخاب هماهنگ ماده و فرآیند، همراه با مسیرهای تحقیقاتی آینده به منظور توسعه ammcهای با عملکرد بالا ارائه می‌گردد. در نتیجه آن با رفع موانع فنی موجود، ساخت افزایشی این کامپوزیت‌ها، مسیر را برای دستیابی به کاربردهای هدفمند و تخصصی هموار خواهد کرد.