نقش آگاهی‌های بلاغی (استعارۀ مکنیه) در جمال‌شناسی قصاید ظهوری ترشیزی

بررسی شعر از آغاز تا روزگار ما اغلب در دو محور موسیقی زبان و شیوۀ ارائه‌ مطلب در شعر یعنی تخیلِ شاعر صورت گرفته است.تخیل از مهمترین عناصر شعر به شمار میآید که حاصل آن صور خیال است. از میان انواع صور خیال، استعاره مهمترین بحث بلاغت است که در این جستار، نوع پنهان آن یعنی استعارۀ بالکنایه یا مکنیه در قصاید ظهوری ترشیزی که یکی از پیشگامان سبک هندی است و تذکره نویسان و حتی شاعران و ادیبان همعصر شاعر به برتری او در طرز تازه (سبک هندی) خستو شده اند، از زاویه‌ تنوع موضوعی و تاثیر آن در سبک سازی قصاید وی مورد بررسی قرار گرفته است. سبک ادبی ظهوری تا اندازۀ زیادی مرهون نگاه استعاری او به واژگان کلام است. آگاهی شاعر به ارزش های معنوی و عاطفی واژه ها که بر اساس روحیه و احساسش صورت میگیرد، به ظهور هنری زنده و پویا منجر شده است. در شعر ظهوری، آنچه واژه ها را به هم پیوند زده و در کنار هم گرد آورده است، نه وزن بلکه تشخصی است که به واسطه‌ استعارۀ مکنیه و تشخیص به کلمات اعطا شده است.

the role of rhetorical awareness (metaphor) in the aesthetics of zohoori torshizi's poems

the analysis of poetry from the beginning to our days has often been carried out on the two axes of language music and the way of presenting content in poetry, which is the poet's imagination. imagination is one of the most important elements of poetry which results in imaginary forms. among the types of imaginary forms, metaphor is the most important discussion of maturity, and in this essay, its hidden type, i.e. metaphor with irony, in the poems of zohoori torshizi who is one of the pioneers of the indian style and even poets and writers of the poet's time have confessed to his superiority in a new way (indian style), has been examined from the perspective of thematic diversity and its effect on the stylization of his poems. zohoori's literary style is largely due to his metaphorical view of the words of speech. the poet's awareness of spiritual and emotional values which is based on his mood and feeling, has led to the emergence of a living and dynamic art. in zohoori’s poetry, what has connected the words and brought them together is not the weight of the reins, but the identification that comes through the metaphor and recognition which is given to the words.