|
|
|
|
نقد و بررسی ساقینامۀ طغرای مشهدی
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
مرتضوی بیستگانی زهرا ,نوریان مهدی ,چترایی مهرداد
|
|
منبع
|
مطالعات زبان و ادبيات غنايي - 1402 - دوره : 13 - شماره : 48 - صفحه:8 -23
|
|
چکیده
|
ساقی نامه از گونه های ادبی است که به ویژه در عصر صفوی مورد توجه قرار گرفت و ساقی نامه هایی مفصل، اغلب به تقلید از ساقی نامۀ ظهوری ترشیزی، در این روزگار سروده شد. طغرای مشهدی، شاعر پرکار و توانای سدۀ یازدهم در کنار دیوان و رسائل، ساقی نامه ای در نه هزار بیت سروده است که مفصل ترین ساقی نامۀ زبان فارسی به شمار می رود. با توجه به این که ساقی نامۀ مذکور تاکنون مورد نقد و بررسی قرار نگرفته، پژوهش حاضر کوشیده است تا با تکیه بر دو نسخة کهن از آن؛ یعنی نسخۀ خطی ساقی نامه به شمارۀ 16771 کتابخانۀ ملی و نسخۀ خطی کلیات اشعار طغرای مشهدی به شمارۀ 321 دیوان هند در لندن که تصویر آن در کتابخانۀ دانشکدۀ ادبیات دکتر شریعتی دانشگاه فردوسی نگهداری می شود، به بررسی ویژگی های زبانی و محتوایی شعر وی بپردازد. نتایج نشان می دهد که طغرا در این ساقی نامه با کاربرد گستردۀ زبان هندی، فرهنگ عامه، و نیز اصطلاحات فنون مختلف، به ظرفیت هایی بدیع در تصویرآفرینی دست یافته، به ویژه که محمل آن طبیعت دلنشین شبه قاره و قوۀ خیال خود اوست. محتوای ساقی نامۀ طغرا بسیار متنوّع است؛ از ستایش پیامبر و ائمه تا شهرآشوب و وصف آلات و نغمات موسیقی، و نکته سنجی هایی در نقد ادبی را شامل می شود.
|
|
کلیدواژه
|
شعر فارسی، ساقینامه، فرهنگ و زبان هندی، طغرای مشهدی
|
|
آدرس
|
دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجفآباد, گروه زبان و ادبیات فارسی, ایران, دانشگاه اصفهان, گروه زبان و ادبیات فارسی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد, گروه زبان و ادبیات فارسی, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
m_chatraei@iaun.ac.ir
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
survey and criticism of saqi nameh by toghray mashhadi
|
|
|
|
|
Authors
|
mortazavi bistgani zahra ,noorian mehdi ,chatraei mehrdad
|
|
Abstract
|
toghray mashhadi’s saqi-nameh is one of the literary genres that received a lot of attention, especially in the safavid era, and detailed saqi-namehs, often in imitation of torshizi’s saqi-nameh which were written in this era. toghray mashhadi, a prolific and capable poet of the 11th century, wrote a saqi-nameh in nine thousand verses, which is considered the most detailed saqi-nameh in the persian language. he has included terms from popular culture as well as sciences such as music and botany in this saqi-nameh with a noble imagination and created original poetic images. the deviation from norms of toghray mashhadi, especially in the use of indian words, has attracted the attention of anthologies writers. due to the fact that saqi-nameh of mashhadi has not been widely criticized, the present study tries to analyze the stylistic and linguistic features of this work in detail and show the innovations of it by relying on two old versions of his masterpiece.
|
|
Keywords
|
saqi nama ,toghray mashhadi ,indian language and culture ,stylistics
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|