تحلیل داستانهای معاصر فارسی بر اساس الگوی کنشگران و مربع معنایی گرمس با تکیه بر داستانهایی از ساعدی، درویشیان و م.ا.بهآذین

روایت‌شناسی گرمس از جمله نظریه‌هایی ست که سعی دارد به الگوهایی که متن بر اساس آن ها نظام یافته است دست یابد. گرمس در مرحلۀ اوّل با تعیین دستور زبان روایت ساختارهای حاکم بر اثر را مشخص می کند و سپس مناسبات درون متنی این نشانه ها را که برسازندۀ نظام و ساختار اثر است، تبیین می کند تا از خلال آن ها معنای اثر را به دست دهد. در این پژوهش به بررسی الگوهای روایی داستان های رئالیستی در اوّلین داستان از مجموعة ترس و لرز غلامحسین ساعدی، بیالون از مجموعۀ آبشوران علی اشرف درویشیان و دختر رعیت از محمود اعتمادزاده با تکیه بر نظریۀ گرمس پرداخته شده است. روش پژوهش، تحلیل ساختاری داستان ها و تحلیل محتوای کیفی است. هدف از انجام این پژوهش، تطبیق ساختاری برخی از داستان های معاصر با نظریۀ گرمس و مربع معنایی وی و تحلیل برخی وجوه معناهای اجتماعی این آثار است. نتایج پژوهش نشانگر انسجام روایی این آثار و تطبیق آن ها با مربع معنایی گرمس و حضور تکرارها و تقابل های واژگانی است که گفتمان اصلی و پنهان متن را به پیش می برد و موجب بازنمایی برخی از ابعاد جامعه شناسانه و انسان شناسانۀ آن ها می شود.

analysis of contemporary persian stories based on the model of activism and the semantic square of greimas based on the stories of saedi, darvishian, and etemadzadeh

greimas' narratology is a theory that tries to find patterns based on the text's structure. in the first step, greimas determines the structure governing the work by assessing the grammar of the narrative and then explains the intra-textual relationships of these signs that make up the system and structure of the work, to obtain the meaning of the work through them. in this research, the narrative patterns of realistic stories in the story of tars and larz by gholamhossein saedi, biyalon from the abshuran collection by ali ashraf darvishian, and dokhtare raeiyat by mahmoud etemadzadeh(m.a.beh azin)have been investigated, relying on the theory of greimas. the research method is a structural analysis of stories and qualitative content analysis. the purpose of this research is to compare the structure of some contemporary stories with the theory of greimas and his semantic square and to analyze some aspects of the social meanings of these works. the research results show the narrative coherence of these works and their adaptation to the semantic square of greimas and the presence of repetitions and contrasts of words that advance the main and hidden discourse of the text and represent some sociological and anthropological dimensions.