بررسی نقش باورها و تجربیات عملی مدرسان دانشگاه در تقویت یادگیری خودتنظیمی در دانشجویان آموزش عالی

پژوهش های موجود ارتباط تنگاتنگی میان یادگیری خودتنظیمی و پیشرفت تحصیلی فراگیران پیدا کرده اند. علی رغم توافق کلی درباره اهمیت توسعه مهارتهای یادگیری خودتنظیمی، پژوهشگران توجه کمتری به تجربیات عملی و باورهای مدرسان آموزش عالی در زمینه ارتقا آن در میان دانشجویان آموزش عالی نشان داده اند. تحقیق حاضر به بررسی راهبردهای آموزشی، باورها و تجربیات مدرسان دانشگاه درباره یادگیری خودتنظیمی می پردازد و در پی کشف رویکرد آنها به این مساله است. داده های مورد نیاز از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با 18 مدرس دانشگاه جمع آوری و سپس، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها حاکی از آن بودند که مدرسان از چهار نوع راهبرد اصلی طراحی تکلیف، طراحی تدریس، الگوسازی و ارزیابی و بازخورد به فراوانی در تدریس خود بهره می برند تا یادگیری خودتنظیمی را بهبود ببخشند. همچنین، تحلیل داده ها نشان داد که عوامل تسهیل گر یا مانع تقویت یادگیری خودتنظیمی در پنج مضمون فرصت های رشد، فرهنگ اجتماعی و سازمانی، باورهای مدرسان، عاملیت مدرسان، و مشغولیت دانشجویان خلاصه می شوند. این تحقیق دیدگاه مدرسان به آموزش خودتنظیمی و عناصر حمایتی یا چالش زای موثر برآن را روشن می سازد. نتایج نشان داد که مشارکت ملموس مدرسان در آموزش خودتنظیمی نقش کلیدی در افزایش توانمندی دانشجویان دارد.

investigating the role of university teachers' beliefs and practical experiences in boosting self-regulated learning in higher education students

existing body of research has found a close relationship between self-regulated learning and academic achievement of learners. despite the general agreement about the importance of developing self-regulated learning skills، researchers have shown less attention to the practical experiences and beliefs of higher education teachers in the context of its promotion among higher education students. the present study examines the educational strategies، beliefs and experiences of university teachers in dealing with self-regulation learning and seeks to discover their approaches to this issue. the required data were collected through semi-structured interviews with 18 university lecturers and were then analyzed. the findings indicated that the teachers use the four main strategies of assignment design، teaching design، modeling، and evaluation and feedback in their teaching to improve self-regulated learning. also، the data analysis showed that the facilitating or hindering factors for strengthening self-regulated learning are summarized in five themes of growth opportunities، social and organizational culture، teacher beliefs، teacher agency، and student engagement. this study clarifies the teachers' point of view on self-regulation education and supporting or challenging elements affecting it. the results showed that the tangible participation of lecturers in self-regulation education plays a key role in increasing students' ability