بررسی رابطه رهبری تحول‌آفرین بر فرسودگی عاطفی رهبران سازمان‌های آموزشی با تاکید بر نقش هوش هیجانی و ایفای نقش

این پژوهش در جستجوی بررسی رابطه سبک رهبری تحول‌آفرین بر فرسودگی عاطفی رهبران آموزشی با تاکید بر هوش هیجانی و ایفای نقش است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی پیمایشی است. نمونه مورد مطالعه شامل 460 رهبر و کارمند موسسات و سازمان‌های آموزشی مختلف در ایران بود که از طریق نمونه‌گیری گلوله برفی انتخاب شده بودند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های رفتار رهبری تحول‌آفرین (avolio et al.، 1999)، ایفای نقش (diefendorff et al.، 2005)، فرسودگی عاطفی (maslach & jackson، 1981)، و هوش هیجانی (wong & law، 2002) گردآوری شد و سپس از طریق تحلیل عاملی تاییدی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که رابطه بین رهبری تحول‌آفرین و فرسودگی عاطفی رهبران توسط عامل ایفای نقش تعدیل می‌گردد. همچنین مشخص شد که هوش هیجانی این رابطه را تعدیل می‌نماید. هرچه هوش هیجانی رهبران بالاتر باشد میزان استفاده آنان از ایفای نقش و در نتیجه، فرسودگی ناشی از آن کاهش می‌یابد. یافته‌ها تاثیر معنادار هوش هیجانی بر بهزیستی رهبران آموزشی را ‌نشان می‌دهد. بر اساس نتایج بدست آمده، پیشنهاد می‌گردد تا سازمان‌های آموزشی به طراحی برنامه‌هایی در جهت آشنا نمودن رهبران خود با راهبردهای تنظیم عواطف و هیجانات همت گمارند.

investigating the relationship between transformational leadership on emotional burnout of leaders of educational organizations with an emphasis on the contribution of emotional intelligence and role playing

this study seeks to investigate the relationship between transformational leadership style and emotional burnout of educational leaders with an emphasis on emotional intelligence and role playing. this study is applied in terms of purpose and descriptive survey in terms of method. the study sample included 460 leaders and employees of various educational institutions and organizations in iran who were selected through snowball sampling. data were collected using transformational leadership behavior questionnaires (avolio et al.، 1999)، role playing (diefendorff et al.، 2005)، emotional burnout (maslach & jackson، 1981)، and emotional intelligence (wong & law، 2002) and then analyzed through confirmatory factor analysis. the results of regression analysis showed that the relationship between transformational leadership and emotional burnout of leaders is moderated by the role playing factor. it was also found that emotional intelligence moderates this relationship. the higher the emotional intelligence of leaders، the less they use their role and، consequently، the less burnout they experience. the findings show a significant impact of emotional intelligence on the well-being of educational leaders. based on the results obtained، it is recommended that educational organizations design programs to familiarize their leaders with emotion regulation strategies