فرصت‌ها و چالش‌های کانون‌های ارزیابی و توسعۀ مجازی در بهبود حکمرانی عمومی: مرور نظام‌مند

زمینه و هدف: در سال‌های اخیر، سازمان‌های دولتی به اهمیت استفاده از کانون‌های ارزیابی و توسعه پی برده‌اند و این ابزار، به‌طور گسترده‌ای در فرایندهای سازمانی استفاده می‌شود. معمولاً، در این مراکز، ارزیابی‌ها را ارزیابان انسانی انجام می‌دهند و اجماع ارزیابان، در گزارش‌های بازخورد در جلسۀ جمع‌بندی نهایی ارائه می‌شود. پیشرفت‌های فناورانه امکان استفاده از فناوری‌های مدرن را برای اجرا و عملیاتی کردن این مراکز فراهم کرده است. در نتیجه، کانون‌های ارزیابی و توسعه، به‌سمت مجازی‌شدن حرکت می‌کنند. این پژوهش به‌دنبال بررسی مزیت‌ها، قابلیت‌ها، چالش‌ها و پیچیدگی‌های کانون‌های ارزیابی و توسعۀ مجازی، در ارزیابی شایستگی‌های مدیران دولتی است.روش: این پژوهش با استفاده از روش مرور نظام‌مند به تحلیل جامع پژوهش‌های حوزۀ کانون‌های ارزیابی و توسعۀ مجازی از 2010 تا 2024 پرداخته است. برای هدایت روش پژوهش، از فرایند هشت‌مرحله‌ای اومان (2011) استفاده شد و گردآوری داده‌ها، طبق رویه‌های مشخص‌شده در روش پریزما انجام گرفت. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نیز از روش تحلیل مضمون استفاده شد.یافته‌ها: یافته‌های این پژوهش، بر چندین مزیت کلیدی کانون‌های ارزیابی و توسعۀ مجازی تاکید دارد، از جمله افزایش سرعت، دقت، امکان طراحی دقیق‌تر ابزارها و کاهش خطاها و سوگیری‌های شناختی. علاوه‌براین، کانون‌های ارزیابی و توسعۀ مجازی، در طراحی و سفارشی‌سازی تمرین‌های ارزیابی، برای شبیه‌سازی سناریوهای شغل مدنظر انعطاف‌پذیری بیشتری ارائه می‌دهند. با این حال، برای اطمینان از اثربخشی کانون‌های ارزیابی و توسعۀ مجازی، لازم است به دغدغه‌هایی مانند مشکلات فنی، تعامل شرکت‌کنندگان و نیاز به زیرساخت‌های فناوری پایدار، در کانون توجه قرار گیرد.نتیجه‌گیری: کانون‌های ارزیابی و توسعۀ مجازی، ابزاری ارزشمند برای ارزیابی شایستگی‌های مدیران دولتی هستند. با بهره‌گیری از فناوری، سازمان‌ها می‌توانند کارایی، دقت و بی‌طرفی را در فرایندهای ارزیابی شایستگی خود افزایش دهند. با این حال، توجه دقیق به چالش‌ها و پیچیدگی‌های مرتبط با کانون‌های ارزیابی و توسعۀ مجازی برای به حداکثر رساندن مزایای بالقوه آن‌ها ضروری است.

opportunities and challenges of virtual assessment and development centers in improving public governance: a systematic review

background & purpose: in recent years, public organizations have increasingly recognized the importance of utilizing assessment and development centers (a&dcs), and the use of this tool has become widespread within organizations. typically, assessments in these centers are carried out by human assessors, and the consensus of the assessors is presented in feedback reports during the final debriefing session. technological advancements have enabled the use of modern technologies for the implementation and execution of these centers. as a result, a&dcs are transitioning to virtual forms. this research aims to explore the advantages, capabilities, challenges, and complexities of virtual a&dcs in assessing the competencies of public managers.methodology: a systematic review approach was employed to conduct a comprehensive analysis of research on virtual a&dcs published between 2010 and 2024. the research followed the eight-step process outlined by uman (2011) and adhered to the prisma guidelines for data collection.findings: the findings of this review highlight several key advantages of virtual a&dcs, including increased speed, accuracy, and reduced errors and cognitive biases. additionally, virtual a&dcs offer greater flexibility in designing and customizing assessment exercises to simulate real-world job scenarios. however, challenges such as technical difficulties, participant engagement, and the need for robust technological infrastructure must be addressed to ensure the effectiveness of virtual a&dcs.conclusion: virtual a&dcs represent a valuable tool for assessing the competencies of public managers. by leveraging technology, organizations can enhance the efficiency, accuracy, and objectivity of their competency assessment processes. however, careful consideration of the challenges and complexities associated with virtual a&dcs is essential to maximize their potential benefits