ارائه مدل خودتوسعه‌‎ای منابع انسانی مبتنی بر فرهنگ یادگیرنده در شهرداری‌های کلان‌شهرهای ایران

زمینه و هدف: این پژوهش با هدف ارائۀ مدلی برای خودتوسعه‌ای کارکنان مبتنی بر فرهنگ یادگیرنده در سازمان‌های‎‌ خدماتی (شهرداری کلان‌شهرهای ایران) انجام شده است.روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی است. برای دستیابی به هدف پژوهش، از راهبرد نظریه‌پردازی داده‌بنیاد با رهیافت نظام‌مند استفاده شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 16 نفر از مدیران و متخصصان حوزۀ برنامه‌ریزی و توسعۀ منابع انسانی شهرداری‌های کلان‌شهرها و استادان دانشگاهی گردآوری و از طریق کدگذاری‌های باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. به‌منظور ارزیابی اعتبار یافته‌ها، از راهبرد بررسی همکاران و اعتبارسنجی اعضا استفاده شد و برای پایایی مصاحبه‌ها، روش توافق درون‌موضوعی دو کدگذار با محاسبۀ درصد توافق به‌کار رفت. داده‌ﻫا با استفاده از نرم‌افزار مکس‌کیودا تجزیه‌وتحلیل شد.یافته‌ها: یافته‌های پژوهش، به استخراج 193 مفهوم و 41 مقولۀ فرعی و 11 مقولۀ اصلی انجامید که در قالب مدل پارادایمی قرار گرفت. در این مدل، فعالیت‌های خودتوسعه‌ای با تاکید بر فرهنگ یادگیرنده، به‌عنوان پدیدۀ محوری انتخاب شد و شرایط‌ علّی (مسئولیت‌پذیری فردی در آموزش، یادگیری و مسئولیت‌پذیری سازمان)، عوامل زمینه‌ای (توسعه‌جویی کارکنان، فرهنگ سازمانی، مشوق‌های توسعۀ منابع انسانی، زیرساخت‌ها)، عوامل مداخله‌گر (جوّ حاکم سازمانی، رویکرد سنتی نظام اداری)، راهبردها (توانمندسازی فردی، توانمندسازی سازمانی‌) و پیامدها (توسعۀ فردی، توسعۀ سازمانی‌) شناسایی شدند.نتیجه‌گیری: مدل ارائه‌شده نشان می‌دهد که تقویت فرهنگ یادگیرنده و راهبردهای توانمندسازی، در خودتوسعه‌ای کارکنان در سازمان شهرداری‌ها نقش کلیدی دارد. این رویکرد با افزایش مسئولیت‌پذیری و کاهش موانع سازمانی، به توسعۀ فردی و بهبود عملکرد سازمانی منجر می‌شود.

proposing a self-development model human resource based on learning culture in iranian metropolitan municipalities

background & purpose: this study aims to develop a conceptual model for employee self-development grounded in a learning culture within service-oriented organizations، specifically the metropolitan municipalities of iran.methodology: the research is applied in purpose and qualitative in nature، employing the grounded theory approach with a systematic methodology. data were collected through semi-structured interviews with 16 experts، including managers in human resource planning and development from metropolitan municipalities and academic scholars. the data were analyzed using open، axial، and selective coding. to ensure the validity of the findings، peer debriefing and member checking were conducted. inter-coder agreement was used to assess the reliability of the interviews، and data analysis was facilitated using maxqda software.findings: the analysis yielded 193 concepts، 41 subcategories، and 11 core categories. these were organized into a paradigmatic model comprising: self-development activities with an emphasis on a learning culture (as the central phenomenon); causal conditions (individual responsibility for learning and organizational accountability); contextual factors (employee development orientation، organizational culture، hrd incentives، and infrastructure); intervening conditions (organizational climate and traditional bureaucratic approaches); strategies (individual and organizational empowerment); and outcomes (individual and organizational development).conclusion: the proposed model highlights the critical role of a learning-oriented culture and empowerment strategies in promoting employee self-development within municipal organizations. enhancing responsibility and reducing structural barriers lead to improved individual growth and organizational performance.