وقته‌ها و مختصات گفتمان هندسه جدید قدرت در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای

هم‌زمان با ظهور بازیگران چندجانبه‌گرا و رشد قدرت‌های منطقه‌ای، ساختارهای سابق در چینش قدرت در نظام بین‌الملل تغییر کرده و جهان، ناگزیر وارد فضای جدیدی شده است که از آن به‌عنوان هندسه جدید قدرت جهانی یاد می‌کنند. هندسه جدید قدرت، جدا از توانایی ساخت بستر مناسب جهت ظهور قدرت‌های نوپدید به‌مثابه یک نزاع گفتمانی عمل کرده و ظرفیت تشریح قطب‌بندی‌های جدید را دارد. در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای، نظم کنونی در روابط بین‌الملل غیرعادلانه بوده و بر اساس سنت الهی -تاریخی محکوم به زوال است و گفتمان انقلاب اسلامی ایران با به چالش کشیدن ارکان نظم مستقر، درصدد تغییر رویه‌های حاکم بر چینش قدرت‌هاست. این کنش‌های گفتمانی در قالب وقته‌هایی مانند نظریه پیچ تاریخی، افول هژمونی آمریکا، انتقال قدرت از غرب به شرق (چین-روسیه)، پیدایش قدرت‌های نوظهور، پیدایش ائتلاف‌های جدید ضد نظام سلطه، تعامل‌گرایی ضد نظام سلطه و با تشکیل زنجیره هم‌ارزی معانی، مفصل‌بندی می‌شوند و گفتمان جدیدی را هژمونیک خواهند کرد. مسئله این پژوهش، بررسی چگونگی فرآیند تثبیت وقته‌ها و هژمونیک شدن گفتمان هندسه جدید قدرت در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای است. نتایج تحقیق، موید وجود تطابق نسبی الگوی سه مرحله‌ای هژمونیک شدن گفتمان‌ها، یعنی یکم؛ نقد نظم موجود، دوم؛ مرزبندی و غیریت‌سازی با دشمنان و سوم؛ انسداد معانی و هژمونیک شدن گفتمان جدید است. چارچوب نظری این پژوهش نظریه گفتمان لاکلائو و موفه است.

discourse moments of the new geometry of power in ayatollah khamenei's thought

simultaneously with the emergence of new actors and the growth of regional powers, the former structures in the arrangement of power in the international system have changed, and the world has inevitably entered a new space, which is referred to as the new geometry of global power. in the opinion of ayatollah khamenei, the current order is doomed to decline, and the discourse of the islamic revolution of iran, by challenging the established order, seeks to change the procedures governing the arrangement of powers. these discourse actions are articulated in the form of moments such as the theory of the historical turn, the decline of american hegemony, the transfer of power to the east (china-russia), the emergence of new coalitions against the system of domination, and the formation of a chain of equivalence of meanings. the problem of this research is to investigate how the process of stabilizing these moments and the hegemonization of the discourse of the new geometry of power occurs in the thought of ayatollah khamenei. the research results confirm the relative compatibility of the three-stage pattern of hegemonic discourses: first, the criticism of the existing order; second, demarcation and othering with enemies; and third, the closure of meanings and the hegemonization of the new discourse. this research's theoretical framework is laclau and mouffe's discourse theory.