بررسی شبهات غیر مسلمانان پیرامون مرجعیت علمی قرآن در تشریعیّات

سامان‌دهی، رشد و تکامل زندگی فردی و اجتماعی در پرتو وجود قانون مناسب است و جایگاه ویژه قرآن کریم و مرجعیت علمی آن در معارف دینی بویژه در حوزه احکام شرع و قانون، روشن است. برخی از غیر مسلمانان با روش نقد تاریخی و غیر تاریخی به بررسی تشریعیّات قرآن پرداخته و تلاش کرده‌اند تا با فرضیه‌های گوناگون، اصل تشریعیات و قانون‌گذاری قرآن کریم را مورد مناقشه قرار داده یا آن را نسبی و زمان‌مند کنند. مقاله پیش‌رو، ضمن بیان برخی از مهمترین ادعاها به بررسی و نقد ادلّه با روش انتقادی پرداخته و از وحیانی بودن و نسبی نبودن قرآن، از جمله تشریعیّات و احکام، دفاع کرده است. ازاین‌رو، یافته تحقیق آن است که احکام قرآن کریم همانند دیگر آموزه‌های آن، از سوی خدای متعال بر رسول اکرم(ص) نازل شده، جهانی، جاودانه، هدفمند و تابع مصالح و مفاسد واقعی است و با شیوه‌های خاصی بیان شده است.

an examination of the doubts of non-muslims regarding the scientific authority of the quran in legislative rulings

the organization, development, and progress of individual and social life depend on the presence of appropriate laws. the quran holds a distinguished position and scientific authority within religious knowledge, especially in the domain of sharia rulings and legislation. some non-muslims, using both historical and non-historical critical approaches, have examined the quran's legislative content and attempted, through various hypotheses, to question the legitimacy of quranic legislation or to portray it as relative and limited to a specific time period. this article presents some of the most significant claims and critically evaluates the evidence supporting them. it defends the divine origin and the absolute, non-relative nature of the quran—including its legislative rulings and commands. the findings indicate that the rulings of the holy quran, like its other teachings, were revealed by almighty god to the prophet muhammad (pbuh). these rulings are universal, eternal, purposeful, and based on real benefits and harms, expressed through specific methods.