بررسی عاملیت متدولوژی در تحول علوم انسانی (مطالعه موردی: رهیافت تفسیری با تاکید بر رویکرد زبانی)

زمانی که نقدهای جدی علیه رویکرد تبیینی اوج گرفت رویکرد تفسییری که خط متدولوژیک موازی با مکتب پوزیتیویسم در علوم انسانی بود از سایه بیرون آمد و به مثابه‌ی مکتبی نو در متدولوژیِ علوم انسانی از موقعیتی برجسته برخوردار شد. به جهت ماهیت و کارکرد می توان از سه گونه رویکرد تفسیری سخن گفت که عبارتند از؛ رویکردهای متنی، زمینه ای و زبانی. با نگاهی به گونه‌هایِ تفسیری مذکور می توان دریافت رویکرد تفسیری با تحول تدریجی، حرکتی رو به پیش داشته است. به عبارتی از رویکرد متنی تا رویکرد زبانی مسیری در راستای رفع نقاط ضعف و مدنظر قرار دادن عناصر اساسی فهم طی شده است. لذا پژوهش حاضر رویکرد تفسیری را به مثابه‌ی یک متدولوژی تکاملی و در حال توسعه در راستای فهم موضوع پژوهش (اثر) می‌فهمد. نظر به نکات فوق و با عنایت به اینکه پژوهش حاضر عاملیت رویکردهای متدولوژیک در تحول علوم انسانی را مفروض می‌انگارد این ایده مورد تاکید قرار می گیرد که با کاربست رهیافت زبانی به عنوان یکی از شاخه های رویکرد تفسیری در مطالعه سوژه های انسانی می‌توان شاهد تحولات چشمگیر در علوم انسانی بود.

investigating the effectiveness of methodology in the evolution of humanities(case study: interpretive approach with emphasis on linguistic perspective)

when serious criticisms against the explanatory approach began to rise the interpretive approach, which was a methodological line parallel to the school of positivism in human sciences, came out of the shadows, and as a new school in the methodology of human sciences and as a new school in the methodology of human sciences, it achieved a prominent position. in terms of nature and function, we can talk about three interpretive perspectives, which includes: textual, contextual and linguistic approaches. the interpretative approach has been moving forward with gradual evolution. the interpretive approach has moved forward and gradually in order to eliminate its weaknesses. therefore, this research understands the interpretive approach as an evolutionary and developing methodology in order to understand the subject of the research. considering that the current research assumes the agency of methodological approaches in the evolution of human sciences, this idea is emphasized that the application of linguistic approach (a branch of interpretive approach) in the study of human subjects will cause significant changes in human sciences.