اثربخشی رفتاردرمانی شناختی بر شایستگی‌های روانی- اجتماعی و کاهش نشانگان سندرم ایمپاستر در دانش آموزان پسر

هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر رفتاردرمانی شناختی بر شایستگی‌های روانی- اجتماعی و کاهش نشانگان سندرم ایمپاستر در دانش‌آموزان پسر بود. در این پژوهش از روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد و جامعه آماری آن را دانش‌آموزان پسر دارای علائم ایمپاستر مدارس متوسطه دوم شهر مشهد در سال 1403 تشکیل دادند که تعداد 30 نفر از این افراد به روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود و خروج به پژوهش انتخاب و به‌صورت تصادفی ساده در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل جای‌دهی شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسش‌نامه شایستگی‌های روانی- اجتماعی زو و جی (secq) و پرسش‌نامه نشانگان ایمپاستر کلانس (cips) بود، و گروه آزمایش به مدت 8 جلسه‌ 90 دقیقه به‌صورت یک جلسه در هفته تحت رفتاردرمانی شناختی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکردند. درنهایت داده‌ها به روش تحلیل کواریانس چندمتغیره و تک‌متغیره مورد آزمون قرار گرفت. نتایج نشان داد رفتاردرمانی شناختی می‌تواند تفاوت معنی‌داری را در میانگین نمرات شایستگی‌های روانی- اجتماعی و نشانگان ایمپاستر ایجاد نماید. به این‌صورت که رفتاردرمانی شناختی موجب افزایش شایستگی‌های روانی اجتماعی و کاهش نشانگان ایمپاستر می‌گردد (0.001>p). بر همین اساس می‌توان نتیجه گرفت که رفتاردرمانی شناختی می‌تواند به‌عنوان یک رویکرد تاثیرگذار بر شایستگی‌های روانی اجتماعی و کاهش نشانگان ایمپاستر استفاده شود.

effectiveness of cognitive behavioral therapy on psychosocial competencies and reduction of imposter syndrome symptoms in students

introduction: the aim of this study was to determine the effect of cognitive behavioral therapy on psychosocial competencies and reducing imposter syndrome symptoms in male students.method: in this study, a quasi-experimental method with a pre-test and post-test design with a control group was used, and the statistical population consisted of male students with imposter symptoms in secondary schools in mashhad in 1403. thirty of these individuals were selected through purposive sampling based on inclusion and exclusion criteria and were randomly assigned to two experimental and control groups of 15 people. the instruments of this study included the zoe and ji psychosocial competencies questionnaire (secq) and the clancy imposter syndrome questionnaire (cips). the experimental group underwent cognitive behavioral therapy for 8 sessions of 90 minutes, once a week, and the control group did not receive any intervention. finally, the data were tested using multivariate and univariate analysis of covariance. findings: the results showed that cognitive behavioral therapy can make a significant difference in the mean scores of psychosocial competencies and imposter syndrome. in this way, cognitive behavioral therapy increases psychosocial competencies and reduces imposter syndrome(p<0.001).conclusion: based on this, it can be concluded that cognitive behavioral therapy can be used as an effective approach to psychosocial competencies and reduce imposter syndrome.keywords: cognitive behavioral therapy, psychosocial competencies, imposter syndrome