اثربخشی درمان حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد بر دشواری تنظیم هیجان و تکانشگری زنان مبتلا به اختلال پرخوری

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد بر دشواری تنظیم هیجان و تکانشگری زنان مبتلا به اختلال پرخوری   انجام شد.روش‌شناسی: این پژوهش از نوع کاربردی و با روش نیمه‌آزمایشی، در قالب طرح دو‌گروهی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل زنان مبتلا به اختلال پرخوری مراجعه کننده به کلینیک روانشناسی مستانه در سال 1402 بود. حجم نمونه 40 نفر تعیین و به صورت هدفمند و بر اساس ملاک‌های ورود و خروج انتخاب شدند. سپس، این افراد به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و گروه کنترل (20 نفر) جایگذاری شدند. گروه‌های آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقه‌ای درمان حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد (لوبر، 2019) قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. هر دو گروه در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری به ابزارهای پژوهش شامل مقیاس پرخوری (گورمانی و همکاران،1982)، پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان (گراتز و رونمر،٢٠٠٤)، و تکانشگری پاسخ دادند. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی) در نرم‌افزار spss نسخه 26 تحلیل شدند.یافته‌ها: نتایج نشان داد که درمان حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد منجر به کاهش دشواری در تنظیم هیجان و تکانشگری در زنان مبتلا به پرخوری می‌شود.نتیجه‌گیری: بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که درمان حساسیت‌زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد  منجر به بهبود در ابعاد شناختی-هیجانی و رفتاری شده است، گنجاندن این روش درمانی در پروتکل‌های درمانی موجود برای اختلال پرخوری  می‌تواند نتایج درمانی را تقویت کند.

effectiveness of eye movement desensitization and reprocessing therapy on emotion regulation difficulties and impulsivity in women with binge eating disorder

objective: the present study aimed to examine the effectiveness of eye movement desensitization and reprocessing (emdr) therapy on emotion regulation difficulties and impulsivity in women with binge eating disorder.methodology: this applied research employed a quasi-experimental design using a two-group model with pre-test, post-test, and follow-up phases, including a control group. the statistical population consisted of women diagnosed with binge eating disorder who referred to the mastaneh psychology clinic in 2023. a total of 40 participants were selected purposefully based on inclusion and exclusion criteria. they were then randomly assigned to an experimental group (n = 20) and a control group (n = 20). the experimental group received eight 90-minute sessions of emdr therapy (luber, 2019), while the control group remained on a waiting list. both groups completed the research instruments during the pre-test, post-test, and follow-up stages, which included the binge eating scale (gormally et al., 1982), the difficulties in emotion regulation scale (gratz & roemer, 2004), and the impulsivity questionnaire. collected data were analyzed using descriptive statistics (mean and standard deviation) and inferential statistics (repeated measures analysis of variance and bonferroni post-hoc test) in spss version 26.findings: the results indicated that emdr therapy led to a reduction in emotion regulation difficulties and impulsivity in women with binge eating disorder.conclusion: therefore, it can be concluded that emdr therapy results in improvements in cognitive-emotional and behavioral dimensions, and incorporating this method into current treatment protocols for binge eating disorder may enhance therapeutic outcomes.keywords: eye movement desensitization and reprocessing (emdr) therapy, emotion regulation difficulties, impulsivity, women with binge eating disorder.