peace in the holy qur'an from the perspective of mysticism

The concept of peace in the holy qur'an is one of the most profound mystical and ethical concepts, derived from divine names and attributes. beyond its literal meaning of greeting and peace, this word, in its deeper meaning, symbolizes health, tranquility, and the attainment of a state of submission to the divine will. from the perspective of islamic sufis, peace is not merely a verbal word. rather, it is a manifestation of the divine name peace within the believer's soul; the very light that liberates the seeker from worldly fears and sorrows, leading them to the abode of peace, that is, the abode of divine security. this research, employing an analytical-example methodology, seeks to explore the epistemological and existential dimensions of the concept of greeting and demonstrate its relationship to islamic mysticism. peace is a vital requirement of life, something inherently loved by humankind, as it is essential for the establishment of religious affairs and the proper functioning of worldly matters. therefore, all religions agree on the necessity of preserving security and peace among individuals, families, and societies, and on promoting respect for human rights throughout the world. indeed, the holy qur'an and the pure progeny of the prophet (pbuh) have the distinction of being the first to establish the foundations of such virtuous ethics, advocating for them and urging their practice, both theoretically and practically.

«سلام» در قرآن کریم از منظر عرفان

مفهوم «سلام» در قرآن کریم، از بنیادی‌ترین و ژرف‌ترین مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ریشه در اسماء و صفات الهی دارد. این واژه، علاوه بر معنای ظاهریِ تحیّت و درود، در ساحت درونی خویش، رمزِ سلامت، طمانینه، و وصول به مقام تسلیم در برابر اراده الهی است. قرآن کریم با تاکید بر سلام به عنوان پیام الهی – ﴿سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ﴾ (یس- 58) حقیقتی را بیان می‌کند که در آن، انسان سالک با گذر از مراتب کثرت و اضطراب، به وحدت و آرامش می‌رسد. از منظر عرفای اسلامی، «سلام» نه صرفاً کلمه‌ای زبانی، بلکه تجلی اسم الهی «السلام» در جان مومن است؛ همان نوری که سالک را از خوف و حزن دنیا رهایی بخشیده و او را به دارالسلام، یعنی مقام امن الهی، وارد می‌سازد. این پژوهش با رویکرد تحلیلی استنادی، درصدد واکاوی ابعاد معرفتی و وجودیِ مفهوم سلام و نشان‌دادن نسبت آن با عرفان اسلامی است.