واکاوی معناشناسانۀ ترکیب‌های نحوی نو در عبارات قرآنی و اثر آن در فهم و ترجمۀ قرآن

یکی از موضوعات مهم در قرآن کریم که در فهم مراد صاحب این کتاب آسمانی نقش دارد، ترکیب صحیح جمله‌های آن است. ارائۀ تحلیل‌های جدید نحوی از عبارت ‌های قرآنی، کشف معانی جدیدی را در پی دارد که بر طبق این تحلیل‌های نو، عبارات قرآنی حامل یا حداقل متحمل آن است. در این مقاله، به روش توصیفی تحلیلی، برخی ترکیب‌های نحوی نو در عبارات قرآنی و اثر آن در فهم و ترجمۀ قرآن بررسی شده است. برپایۀ یافته‌های تحقیق، باید میان «تحمل معنا» و «تحمیل معنا»، تفاوت نهاد. علمای علم اصول و حتی مفسران، میان مسئله «ظهور» و «تبادر» تفاوت چندانی قائل نیستند. در این پژوهش، «ظاهر» آیات قرآن با موضوع «تبادر» متفاوت دانسته شده است. در این راستا، مسائلی مانند تغییر محل تعلق برخی اجزای جمله، تغییر محل عطف، حکومت قرآن بر ادبیات، برخی فوائد استثنائات موجود در قرآن که عمدۀ آن به موضوع نشانه‌شناسی برمی‌گردد و روش استفاده از این نشانه‌ها برای ارائۀ ترکیب‌های نو، واکاوی شده است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که اولا اختلاف نظر در ترکیب‌های نحوی عبارت‌های قرآنی به آنچه تا کنون در کتاب‌ها و آثار مربوط به نحو قرآن آمده محدود نمی‌شود و با نگاه دقیق‌تر و وسیع‌تر به آیات قرآن، می‌توان ترکیب‌های تازه‌ای ارائه کرد که هیچ پیشینه‌ای در این گونه آثار ندارند. ثانیا این ترکیب‌های تازه هیچ منافاتی با ظاهر قرآن ندارند.

semantic analysis of new syntactic combinations in quranic phrases and their impact on understanding and translating the quran

one of the important topics in the holy quran, which plays a role in understanding the meaning of the creator of this divine book, is the correct combination of its sentences. new syntactic analyses of quranic phrases lead to the discovery of new meanings. in this article, new syntactic combinations in quranic phrases and their effects on understanding and translating the quran have been analyzed through a descriptive-analytical method. based on the findings of the studyy, there should be a difference between tolerating meaning and imposing meaning. scholars of islamic principles and even commentators do not often make a significant distinction between the issues of appearance and immediacy.. in this study, the appearance of quranic verses is considered different from the concept of immediacy. in this regard, issues explored include changing the position of certain sentence components, altering the position of conjunctions, the dominance of the quran over literature, some benefits of exceptions found in the quran, which mostly relate to semiotics, and the method of using these signs to offer new compositions. the results of this study show that, firstly, the disagreement over the syntactic structures of quranic phrases is not limited to what has been presented in books and works related to quranic syntax thus far. with a more precise and broader look at the quranic verses, new structures can be presented that have no previous record in such works. secondly, these new structures do not contradict the apparent meaning of the quran.