واکاوی ساختار نحوی و کارکرد معنایی «ان» و «لو» وصلیه و تحلیل کاربست آن در قرآن کریم

یکی از ساختارهای ادبی برجسته در متون ادبی به ویژه قرآن کریم، اسلوب «ان» و «لو» وصلیه است. با توجه به اهمیت این ساختار در فهم دقیق معانی و ظرافت های ادبی متن، پژوهش پیرامون آن ضرورت دارد. نوشتار پیش‌رو با رویکرد توصیفی- تحلیلی به واکاوی دقیق ساختار نحوی و کارکرد معنایی این اسلوب پرداخته و کاربست آن را در قرآن کریم مورد بررسی و تحلیل قرار داده است. یافته‌های پژوهش نشان می دهد از منظر ساختار نحوی، باقی ماندن «ان» و «لو» وصلیه در ساختار شرطی، نسبت به دیدگاه های دیگر از پذیرش بیشتری در میان نحویان برخوردار است و از منظر کارکرد معنایی، اسلوب وصلیه با هدف تاکید بر گستردگی و فراگیری حکم در همه مصادیق و حالات و جلوگیری از تردید در محدودیت آن به کار می رود. بررسی آیات قرآن کریم نشان می دهد که اگرچه «لو» وصلیه کاربرد بیشتری نسبت به «ان» وصلیه دارد، اما در تمامی موارد استفاده از ساختار وصلیه با «ان» و «لو»، تاکید بر شمول و فراگیری حکم، به روشنی بازتاب یافته است.

a syntactic and functional analysis of the connective inna and lou and its application in the holy quran

one of the devices used in the holy quran is the connective such as ان and لو. given the special role of this syntactic device in understanding the meaning of the text, it is necessary to study it thoroughly. this inquiry seeks to analyze the syntactic structure and semantic function of this connective device using a descriptive-analytical approach, and then to study its application and semantic function in the holy quran. the results show that at the level of syntax, the preservation of the meaning and conditional structure of these two connectives has been accepted by most grammarians. regarding function, these connectives are used to remove doubt about incompleteness and convey generalization. examination of the verses also shows that لو is used extensively in the quran, while ان is used less frequently, and that semantic function of these words is clearly reflected in all the verses in which they are used.