مقایسۀ اثربخشی روان‌درمانی پویشی فشردۀ کوتاه مدت و درمان شناختی رفتاری بر خودکارآمدی در افراد مبتلا به افسردگی

هدف از این تحقیق مقایسه میزان اثربخشی روان‌درمانی پویشی فشردۀ کوتاه مدت با درمان شناختی رفتاری بر خودکارآمدی، در افراد مبتلا به افسردگی بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش افراد 18 تا 50 ساله مبتلا به افسردگی در مراکز روان‌شناسی شهر تهران در بهار و تابستان 1401 بودند. به روش نمونه‌گیری هدفمند 45 نفر با تشخیص درمانگر و اکتساب نمره 14 به بالا در پرسشنامه افسردگی بک، انتخاب و به صورت تصادفی در 3 گروه 15 نفره گمارده شدند. گروه آزمایشی یک، روان‌درمانی پویشی فشردۀ کوتاه مدت و گروه آزمایشی دو، درمان شناختی رفتاری را براساس پروتکل‌های درمانی، طی 12 جلسه دریافت کردند. بعد از دو ماه از آخرین جلسه درمانی، جهت انجام آزمون پیگیری، همۀ افراد به پرسشنامه‌ خودکارآمدی شرر (1982)، پاسخ دادند. یافته‌های تحلیل کواریانس نشان داد که هر دو رویکرد درمانی در افزایش خودکارآمدی در بیماران مبتلا به افسردگی موثر هستند. اندازه اثر73/0 برای روان‌درمانی پویشی فشردۀ کوتاه مدت در مقایسه با اندازه اثر 69/0 برای درمان شناختی رفتاری نشان‌دهنده اثربخشی بیشتر istdp در بهبود خودکارآمدی است.

comparison of the effectiveness of intensive short-term dynamic psychotherapy (istdp) and cognitive behavioral therapy (cbt) on self-efficacy in depressed people

the purpose of this research was to compare the effectiveness of intensive short-term dynamic psychotherapy with cognitive behavioral therapy on self-efficacy in individuals with depression. the research method was semi-experimental with a pre-test and post-test design with control and follow-up groups. the population of the research was people aged 18 to 50 with depression in psychological centres in tehran in the spring and summer of 2022. 45 people with a therapist's diagnosis and a score of 14 or higher in the beck questionnaire were selected and randomly assigned to 3 groups of 15 people. the first group received istdp and the second group received cbt, during 12 sessions. after two months of treatment, all groups responded to scherer's self-efficacy questionnaire. covariance analysis showed that both methods are effective in increasing self-efficacy in depression. an effect size of 0.73 for istdp compared to an effect size of 0.69 for cbt indicates greater effectiveness of istdp in improving self-efficacy.