بررسی میزان تاب‌آوری شهری در مواجه با تغییرات اقلیمی در شهر تبریز

تاب‌آوری شهری به توانایی یک سیستم شهری در مقیاس زمانی و فضایی برای حفظ و یا بازگشت سریع به عملکردهای مطلوب گذشته در برابر اختلالات یا تغییرات گفته می‌شود. تغییر اقلیم در واقع به گرم‌شدن سطح زمین که در اثر انباشته‌شدن گازهای گلخانه‌ای در هوا ناشی می‌شود. تاب‌آوری اکولوژیک شهری، به ظرفیت سامانه‌های اکولوژیکی برای جذب اختلالات و نیز برای حفظ بازخوردها، فرایندها و ساختارهای لازم و ذاتی سامانه گفته می‌شود. از زیرشاخه‌های تاب‌آوری اکولوژیک شهری، تاب‌آوری اقلیمی است. تاب‌آوری اقلیمی بیانگر پتانسیل‌های یک شهر برای رفع مشکلات حاصل از پدیده‌های ناگهانی آب‌وهوایی و مخاطرات تحت‌تاثیر تغییرات اقلیمی می‌باشد. تقلیل تغییرات اقلیمی به این 5 عامل کلیدی متمرکز شده است: شکل شهر، ساخت‌وساز، محیط مصنوع، زیرساخت‌های شهری، حمل‌ونقل و تولید کربن. هدف از این پژوهش کمک به دانش فعلی و شناسایی بهتر تغییر اقلیمی و اثرات آن بر زندگی بشر و کیفیت آب‌وهوای شهر، با استفاده و بهره‌وری از ویژگی‌های زیرساخت‌های سبز شهری، بخصوص در شهر تبریز است که با ارزیابی عناصر اقلیمی می‌خواهیم اثرات تغییرات اقلیمی را گزارش و مولفه‌های تاب‌آوری را با استفاده از مطالعات پیشین بررسی کنیم. در این تحقیق از روش تاثیر سرمایشی پارک (park cooling effects) در دمای سطح زمین (lst) از زیرساخت‌های سبز شهری استفاده شد و به صورت نمونه باغ فجر تبریز که در مرکز شهر قرار دارد یه عنوان نمونه‌ مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از مطالعه بیانگر آن است که وجود فضای سبز و زیرساخت‌های سبز شهری در تاب‌آوری اقلیمی و کاهش دمای سطح زمین نقش بسزایی دارد.

investigating urban resilience to climate change in the city of tabriz

urban resilience refers to the capacity of an urban system, over both temporal and spatial scales, to maintain or rapidly return to desired past functionalities in the face of disruptions or changes. climate change essentially refers to the warming of the earth's surface caused by the accumulation of greenhouse gases in the atmosphere. urban ecological resilience refers to the capacity of ecological systems within cities to absorb disturbances and maintain necessary and intrinsic feedbacks, processes, and structures. climate resilience is a subset of urban ecological resilience, denoting a city's potential to address problems arising from sudden weather phenomena and hazards influenced by climate change. mitigating climate change focuses on five key factors: urban form, construction, artificial environment, urban infrastructure, transportation, and carbon production. our research aims to contribute to current knowledge and deeper understanding and better identification of climate change and its effects on human life and urban climate quality, utilizing the features of urban green infrastructure, particularly in tabriz city. we intend to report the effects of climate change and examine the components of resilience using previous studies by evaluating climatic elements. in this study, we employ the park cooling effects method on land surface temperature (lst) using urban green infrastructure. as an example, we sampled from the bagh-e-fajr in tabriz, located in the city center. we have concluded that the presence of green spaces and urban green infrastructure plays a significant role in climate resilience and reducing land surface temperature.