تبیین معیارهای شهر هوشمند به منظور کاهش اثرات بیماریهای واگیردار (مطالعه موردی شهرداری منطقه 16 تهران)

با شیوع ویروس کرونا، شهرهای هوشمند با استفاده از انواع مختلف فناوری‌های دیجیتالی توانستند ضمن ارائه خدمات لازم به شهروندان، با نظارت بر فاصله‌گذاری اجتماعی و نیز قرنطینه خانگی، به‌مواجهه و مقابله با شیوع این بیماری بپردازند. در این حین، نقش فن‌آوری و توسعه شهرهای هوشمند متناسب با بحران بیماری‌های واگیردار بسیار پررنگ شد و موردتوجه دولت‌ها و جوامع گردید. نوع سیاست گذاری و برنامه‌ریزی در توسعه شهر هوشمند با توجه به شرایط محلی و منطقه‌ای هر شهر متفاوت بوده و شهرداری‌ها می‌توانند از این فرصت بیشترین استفاده برده و بیشترین تغییرات را متناسب با اهداف مدیریت شهری و سازگار با نیاز مردم و نهادهای فن‌آورانه ایجاد نمایند. در این مطالعه سعی بر آن شد تا با جمع‌آوری نظرات و تجربیات ملی و بین‌المللی شاخص‌های اثرگذار بر نحوه سیاست‌گذاری برنامه‌های توسعه شهر هوشمند در تهران به‌منظور مدیریت و کنترل پاندمی بیماری‌های واگیردار مورد مطالعه قرار گیرد. برای این منظور 25 شاخص مختلف پیشنهاد و جهت مقایسه زوجی، 3 سناریوی اصلی بر اساس روش تحلیل سلسله مراتبی مورداستفاده قرار گرفتند. درمجموع نظرات 20 خبره در مدیریت شهری در شهرداری منطقه 16 تهران جمع‌آوری و مورداستفاده قرار گرفت. طبق نتایج سناریوی پیشنهادی دوم به‌عنوان گزینه برتر با امتیاز نهایی 0.423 انتخاب شد که جزئیات و میزان اثرگذاری هر شاخص بر هر معیار و سایر معیارها مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. همچنین در انتها راهکارهایی برای توسعه شهر هوشمند در تهران بر اساس نتایج و شاخص‌های پیشنهادی ارائه گردیده است.

clarification of smart city criteria in order to reduce the effects of infectious diseases (case study of tehran district 16 municipality)

with the spread of the corona virus, smart cities were able to face and deal with the spread of this disease by using various types of digital technologies while providing the necessary services to citizens, by monitoring social distancing and home quarantine. in the meantime, the role of technology and the development of smart cities according to the crisis of infectious diseases became very important and the attention of governments and societies are attracted. the type of policy making and planning in the development of a smart city is different according to the local and regional conditions of each city, and it is an opportunity for municipalities to make changes in accordance with the goals of urban management and compatible with the needs of people and technological institutions. in this study, the main indicators that influence the policy of smart city development programs in order to manage and control the pandemic of infectious diseases, are collected and examined for tehran municipality. for this purpose, 25 different indicators were proposed and used for pairwise comparison of 3 main scenarios based on the analytic hierarchy process (ahp). in total, the opinions of 20 experts in urban management in tehran's 16th district municipality were used. according to the results, the second proposed scenario was chosen as the best option with a final score of 0.423. the effect of each criterion on each scenario was analyzed. also, at the end, solutions for the development of smart city in tehran are presented based on the results and suggested scenario.