بررسی مهم‌ترین احادیث معتبر در کتب فریقین در اثبات امامت امام سجاد (ع)

مسئلۀ امامت و جانشینی رسول خدا (ص)، از دیرباز موردبحث و نظر گروه‌های مختلف مذهبی بوده است. آنچه مورد اتفاق شیعیان است، انتخاب جانشینان رسول خدا (ص) از سوی خداوند و ابلاغ آن از سوی پیامبر (ص) بوده است؛ اما اهل سنت بیان می‌دارند که نصی دراین‌باره وجود ندارد و انتخاب جانشینان رسول خدا (ص) از طریق بیعت و اجماع اهل حل و عقد بوده است، اما این امر متناقض با احادیث معتبر آنان است زیرا در کتب آنان، نصوص و احادیث امامت به‌عنوان احادیثی معتبر ثبت گشته است.حال آنچه مسئله ماست، اثبات امامت امام سجاد (ع) به‌عنوان چهارمین امام شیعه است؛ زیرا امامت ایشان در طول تاریخ از سوی گروه‌های مختلف اهل سنت و حتی برخی شیعیان موردتردید قرار گرفت، لذا هدف ما در این پژوهش استناد به احادیث معتبر شیعی و اهل سنت جهت اثبات امامت امام سجاد (ع) است. این پژوهش مشتمل بر سه بخش است: در بخش اول نصوص عام موردبررسی قرار می‌گیرد. این نصوص بر امامت تمامی ائمۀ دوازده‌گانه شیعه دلالت می‌کند؛ مهم‌ترین آن‌ها که مورد تایید علمای فریقین است شامل حدیث ثقلین، اثنی‌عشر خلیفه و حدیث لوح است که مصادیق خلفا و ائمه را با شواهد قرآنی و روایی چون آیۀ تطهیر، حدیث سفینه و امان بیان می‌کند؛ در بخش دوم نصوص خاص امامت علی بن الحسین (ع) موردبررسی قرار گرفته است. این نصوص بیان می‌کند که امر امامت ایشان توسط رسول خدا (ص) و ائمۀ پیشین ابلاغ شده است و در بخش سوم کرامات و معجزات ایشان بیان می‌گردد که در کنار ادعای امامت، دلیلی دیگر بر اثبات امامت ایشان است. این شواهد که مورد اتفاق علمای اهل سنت نیز هست، نقض‌کنندۀ ادعاهای آنان در خصوص عدم وجود نص برای تعیین امام است. این پژوهش با روش کتابخانه‌ای و رویکردی توصیفی - تحلیلی به بررسی این نصوص و احادیث می‌پردازد که با استخراج آن‌ها از منابع موثق به تفسیر و توضیح آن‌ها خواهیم پرداخت و ازآنجایی‌که تاکنون پژوهشی جامع جهت اثبات امامت چهارمین امام شیعه با استناد بر احادیث معتبر فریقین، انجام نگرفته، بنابراین پژوهش حاضر در نوع خود جدید خواهد بود.

investigating the most authentuc hadiths in the authoritative sources of shia and sunni traditions to substantiate the imamate of imam sajjad ('a)

different religious groups have historically discussed the topic of imamate and succession of the prophet(s). shiites believe the selection of the prophet's caliphs was made by god and announced by the prophet but sunnis hold there is no text about this and the selection of the successor of the prophet(s) was carried out through allegiance and consensus. this، however، contradicts their own authentic hadiths، as the texts and hadiths of imamate are recorded as authentic in their books. the problem addressed in this article is proving the imamate of the fourth shiite imam given that various groups of sunnis and some shiites have historically doubted his imamate; thus، this article aims to examine the validity of both shiite and sunni hadiths to affirm the imamate of imam sajjad (a). the findings of this study indicate numerous authentic hadiths have been recorded in both shiite and sunni texts that support the imamate of imam sajjad (a). this research is structured into three distinct parts. in the first part، we examine general texts that address the imamate of all twelve shiite imams. among these، the most significant texts، which are recognized by scholars from both sects، include ḥadīth al-thaqalayn، al-ithnā ʿashar khalīfa، and the hadith of lawḥ. these texts provide examples of caliphs and imams that supported by quranic and narrational evidence، including the al-taṭhīr verse، the hadith of the al-amān، and safineh.the second part focuses on specific texts pertaining to the imamate of alī، ibn-e al-ḥusayn (a). these texts assert that the matter of his imamate was communicated by the prophet. in the third part، the miracles and virtues of imam sajjad (a)، along with his claim to imamate، serve as additional evidence to prove his imamate. these pieces of evidence، agreed upon by sunni scholars، contradict their claims regarding the absence of explicit texts for appointing an imam. the findings show these texts are mentioned in authentic books in general and specific ways. the focus is on both types of text، as we will interpret and clarify them using reliable sources. this research is novel in that no research has been conducted to prove the imamate of imam sajad (a).